Elimde Kalan Son Harfler ( 1+1 Bir Ev / 1+1 Bir Dünya ) Parasızlıktan tütün içen adam; a c ı n ı n u y k u i ç i n d e a l d ı ğ ı b i ç i m i t a ş ı y o r y ü z ü n d e.. Sözlük anlamı: ö z l e m bu cümlenin.. Boş şarap şişesinin; dişi, mor ve buğulu bir üzüm salkımına duyduğu özlem.. Sehpanın üzerinde bıraktığın sakız kutusu, içime içime vuruyor seni.. Tezgahın üstündeki fesleğen, sırasını bekliyor.. Tohumunu istemiştin ya! . Benden daha sabırsız.. Unuttuk o gün.. İçimizde zaman zaman gittiğimiz kendi / eski ülkelerimiz vardı. O gün, gitme sırası sendeydi, b e n k a l a m a d ı m.. Ve o gece, sadece; yalnızlığı öğrenmesin diye, gene yatağımda yattım, öğrensin istemedim.. Oysa; k a l s a n, s a r ı l s a n v e ö p s e n , ne kadar mutlu ölecektim.. Ölü doğmuş yılgın bir çocuğun gözlerinde ağlamak yerine.. Sen! ..Sen, a ş k ş i i r l e r i n d e n s a v a ş l a r ç ı k a r ı y o r d u n.. Ben! ! . Ben, eski yenilgilerine g ö m ü l m e d e n , s e v d a s ı i ç i n k ı l ı ç k u ş a n a n b i r k a d ı n k a z a n ı r d ı, b i l i y o r d u m.. B u y ü z d e n, u t a n m a d ı m y e n i l m e k t e n.. Zaten ellerim kelepçeli gelmiştim, esaretimi alıp özgürlüğümü vermiştim sana.. Severek, isteyerek.. Ki bir ilkti bu, izin vermeliydin kalmama.. Kelepçelerimin anahtarlarını, içinde var olduğunu bildiğim mavilere atmalıydın, boşa gitmezdi.. Eski bir denizciyim ben.. Kopuk kopuk yaşadığımızdan kopuk kopuk duygularım.. Oradan oraya atlıyor olabilirim ama değişen bir şey olmuyor, d ü ş t ü ğ ü m her yerde sen oluyorsun. Her günün seninle başlaması gibi, ya da her şeyi yok sayıp zamana senin adını vermek gibi.. Yeni bir alfabeyi öğrenmek gibi, tenine ve gözlerine yazılmış.. Seni seviyorum / Bizi seviyorum.. Domuzluğunu, serseriliğini ama en çok şaşırtıcılığını seviyorum.. En büyük şaşkınlığımı bana geldiğin gün yaşadığımı sanmıştım.. Yanılttın beni, hep şaşırtarak.. Daha çok, daha çok.. Sevgi buketleriyle süsleyerek bazen, bazen korlarla ellerime bırakarak.. Gözüme d ü ğ m e l e n e n bakışların dokunduğum her şeye nasıl bulaşır, çözemiyorum.. Baktığım her şey sana dönüşüyor.. Hayır, seni benden daha çok seviyor olamazlar, yalnızca kötü bir taklitçi onlar.. Yokluğun neremde başlıyor neremde bitiyor bilemiyorum.. A m a h e r g i t t i ğ i n d e , d a h a ç o k k a l ı y o r s u n b e n d e.. Birbirimize dokunduğumuzda, iç içe geçtiğimizde, ortada ikimiz de kalmıyoruz, yeni bir bedene taşınıyoruz, hem ikimiz hem de başka biri olan yeni bir beden yaratıyoruz.. Bu sen değilsin tek başına, ben de.. Buna bir isim bulmalıyız ve adlarımızı unutup birbirimizi bu isimle çağırmalıyız.. Çünkü biz buyuz... Zamansız ağlamalar başlıyor en sevdiğim türküleri dinlerken, ansızın.. Bunlar, senin sızın.. Bir annenin yüreğiyle unutulmuş zamanlara gömüyorum hepsini.. Üstünü gözlerinden aldığım y ı l d ı z k ü l l e r i y l e örtüyorum.. K i m ö l d ü r d ü s e n i n g ö z l e r i n i ? Hangi ah ‘ ın şiiri yazılabilmiş ki? ! ! .. Yürek ister.. Çünkü, hala şiirler yazılıyorsa ah ‘ lara; ah ‘ lar biter.. Yırtıcı bir kaplanın kediye dönüşümü, sokuluşların.. İşte o zaman en çok çözüyorsun beni, asit gözlerinde.. Sana eriyorum, akıyorum.. Gözlerinden bir sigara yakıyorum, teninde söndürdüğüm.. Sen, kalem tutan gözlerinle aşkımızı yazıyorsun, kimsenin okuyamayacağı güncemize.. Belki, bizim de.. Sarhoş bir gezegen tutuşuveriyor dudaklarından.. Siliniyor “ kendi ” liğinden.. Sonrası, cennet.. Belki bir dağ boşalıyor rahmine, sana emanet.. Bazen beni terk ediyor yorgun sesim.. Peşine düşmüyorum.. Sana geldiğini; beni, seni ne çok sevdiğimi anlattığını biliyorum. Hiç ellemiyorum.. Senin sesin olarak geri dönüyor, çünkü.. Bazen, hoyrat rüzgarlarında üşüyorum.. Bir nehrin hangi kıyısında yürüdüğünü anlayamıyorum, çoğu zaman.. Bildiğim tek şey, o nehir benim ve aynı yöne akıyorum. Bazen dingin, bazen çağlayan.. G ö z e m s e n s i n.. Tek düze olmayışından belki renklerin ani dönüşümleri, zıt renklere.. Renklerini değiştiren de sensin, rengi değişen de.. Ben, p a l e t i m sadece, kendi rengimle yetiniyorum.. Çok a z d ı m, senden önceleri.. Yok olursam bir gün, yok edilirsem eğer - öyle ya da böyle - , senden aldığım her şeyi giderken sana bıraktığımda, ç o k l u ğ u n a şaşıracaksın.. “ Çizgilerimi sen çizemezsin, silgim var benim.. ” demiştin bir gün.. Hadi s i l her şeyi, hadi a l her şeyi.. Tam vakti.. K e n d i k e n d i m e ö l e b i l e c e k y a ş t a y ı m.. Hoşça kal.. 11.11.2005 (Saatler sana düştüğünde... ben duruyorum..)

İlk kez zemheriden sonra Bu sabah güneşi gördüm. Salaş bir otel odasının Sararmış perdeleri arasından Ilık bir duşun altında Geçmişin hoyrat elleri ile Bıraktığı kirleri temizliyordum. Çıplak ama yorgun ve umutlu bedenimle Kaç günaha şahitlik etmiş Yatağımın kenarına iliştim, Boylu boyuna uzanmış Bana gülümsüyordu Erkeksi hatları ile Benim Hiç böyle bir sevgilim olmamıştıki. Önünde diz çöktüm Hiç kıpırdamadı ses vermiyordu Kontes edası ile Parmak uçlarıma basarak yaklaştım ellerimle okşadım İçimi tarifsiz bir duygu kaplamıştı Gözlerim parladı yüreğim ilk kez Evet ilk kez bu kadar heyecanlı atıyordu. Sırt üstü uzandım Kendime doğru çektim usul, usul Dayanılmaz bir duyguydu Parmak uçlarımdan Belime kadar Demircinin çeliğe su vermek için Ateşi körükleyip şekil vermesi gibi Sımsıcak sarmıştı beni. Ben onu değil O beni içine alıyordu yavaş, yavaş Artık daha özgürdü sanki içimdeki ben. Şimdi penceremden Bacalı şehvet kokan arsız şehre baktım Sarma tütünümden bir sigara yaktım Bir ihanet değildi bu size Yıllarca arkadaş olduğum Yaşadıklarımın tek şahidi şalvarıma Ve eteğime, Nasılda benim bedenimi ağlayarak terk etmiştiniz her gece Her gecenin sabahında Size yama yapardım Sanki Ben değildim sizdiniz tecavüze uğrayan Sizi hiçbir zaman terk etmeyeceğim Anlayın beni Benim ilk defa pantolonum olmuştu Affedin beni ne olur… ..... Arkadaşlar Feride anlattı ben ağladım Ben yazdım anlatırken o ağladı utandım yüzüne bakamadım utanma yaz dedi 13 yaşında babası yaşında yüzünü görmediği bir adam ile üc otuz paraya evlendirilen ve her gün cinsel tacize maruz kalan mor çatılı bir kadınım ben dedi. Anadolu'nun ücra köşesinden gelip metropoldeki savaştan galip çıkan onurlu bir savaşçı Arsız da değildi cesaretliydi konuşurken "KADINDI" bizden, kırk yaşından sonra benliğini kimliğini bulan Feride’nin hikayesi... izin verirse kendisi devamını yazacağım -------------------------------- Feridenin bir kadının ilk kez pantolonla buluşmasını anlattım Çamalan şiiri

Biliyor musun? Değişmeyen sadece benim! Afili söylemler duyarken kulaklarım Fiillerin kahpe görselliğinde Aldanışın yıkımınadır buhranım… Sussam kırılır cümleler bilirim! Bulutlar doluşur şiirlerime Bir baykuşun ağıtı gibi Mavi kesilir gece süzülemem… Kabuğunu kırmaya çalışan Yavrunun mücadelesini düşün? Doğmak isterken sana Yılanın iştahı bekliyormuş başımda… Biliyor muyum? Ejderhanın saklandığı ini Ben değildim seni oraya atan Sendin onun alevini kendine vatan kılan Desem ki tüm bunlar yalan! Üzülür gerçeklerim Gerçeğine ağlar… Burkulan kalbimin yırtığısın Ritim tutmaz musikisi artık Görüneni anlat bana Görünmeyenden uzaktayım nasıl olsa… Bilinmiyor! Kim kimde saklı, Acıtıyor aldanışlar Kaç kez vurulacak bu sine, Kim ya da kiminle? İnanmanın maliyetini Yine ben öderim Ödemişim, çok çok kere…

saat sabahın üçü penceremden yıldızları seyrediyorum sokaktan bir ayyaş geçiyor dilinde gurbet şarkıları ve arkasından aylak bir köpek polisler devriye geziyor şehre hüküm sürmüş yalnızlığı yırtarak seni düşünüyorum ellerine dokunuyorum gözlerini yeniden keşfediyorum fizik kurallarını altüst ederek sonra semanın gece bekçileri yıldızlar birer birer sönüyorlar ezan sesleri yükseliyor göklere ve güneş bütün ihtişamıyla ben geldim diyor ben yine seni düşünüyorum güneşin kızını

Karanlığın sesini duyuyor musun Sessizliğin üstünde bir şedde İki kere susuyoruz artık "Susmalara iki kere şiir oku" Sen şiirden başka ne bilirsin Ben seni şiir gibi içmekten başka İlerleyebildim mi sonun olmaya Üçüncü şiiri de oku "ölüm koksun ölümsüzlüğüne" İki savaş Bir deprem görmüşlüğümüzle Üç kere ölen bedenimizdeki aşkla Yine yeniden Sevgi renginde biz dökülsün karaya Siyah ahımı tut gece rengi ellerinle "eyyy gece" Ahım da 'boşluğuna' tutulsun .Kuz'gun,

Semânın geniş ufkunda bir kuş geçer sessizce. Ağır bir rüzgâr kanadında, yüreğinde görünmez bir hürriyet... Arzın gürültüsü altında nice gönül zincir taşırken, kuş yalnız göğe bakar. Kederini semâya yazar. Özgürlük dediğin, uzak diyarlara gitmesi değildir kuşun. Ruhunun, kendi göğünde kanat çırpışıdır.

Düz çizgiler çizemez herkes. Eğri büğrüdür, bazılarının kalem izleri. incecik patikalar olușturur șiirleri dik yamaçlarda. Yürüyen, yorulsun istediklerinden Hele bi git! öykülerinde, köy yolları gelir gözünün önüne hemen. Tozu, genzi yakan. Masalları güldürür ama! Uydurma olduklarından. Lakin ates olmayan yerden de duman çıkmaz. Kimileri böyledir işte Görsen anlaşılmaz, duysan inanılmaz. Tanımak için, oturmak gerektir sofralarına, kınamadan. Çünkü onlar; sonbaharı kaşıklayıp, zemheriye banarlar ekmeklerini. Çağla çiçekleri doludururken kadehlerine, yaz yağmuru sızar hüzünlü gözlerinden...

hey yavrum heyyy meme görünce nasıl da koşa koşa geldiniz ayıptır günahtır et'meme'lisiniz eyle'meme'lisiniz elle'meme'lisiniz her gördüğünüz memeyi meme zannet'meme'lisiniz yahu hani şambrel bir yerinden şişer de meme yapar ya hah işte bu meme o meme kimlerle muhatabız arkadaş yuh yani cık cık cık bakın şimdi canlarım hani böyle daralır daralır daralır daralırsınız da sıkar sıkar sıkarsınız ya bi'tarafınızı sonra da şişer şişer şişer ya bir yeriniz hani ardından yeterrrr ülennn diye diye patlarsınız ya hani içten içe o hesap işte sıkmayın yani kendinizi meme yapar memeli memeli gezersiniz siz de kuş kadar hafiflemelisiniz ki meme/lenmeyesiniz ama çok da gevşe'meme'lisiniz sonra da karşıma dikilip demedin de'meme'lisiniz bir de şey var insan seviyorsa git'meme'li gitmediyse de seni seviyorum be adam demeden öl'meme'li gerisi sizi ırgalamaz özeldir mahremdir bil'meme'lisiniz .. not: bu da şiir mi diye gül'meme'lisiniz şiir değildir kendisi yav kimseye gül memeli demedim ki ben gül'meme'lisiniz dedim pes yani ..

Uyandırdım kör yüreğimi Cehennem yangınlarından çıkardım. Kim anlar ki özlemin çığ Kim anlar ki , Mavi yangınlarımı. çiçeklenirim şiirlerle.. Gün olur rüzgar bir türkü olur. Eser sevda saçlarımın telinde. Yıldızlar dökülür avuçlarıma. Sağım güneş, Solum güneş olur.. Gün olur, Dağınık şiirlerle toplarım hatıralarımı. Gezerken kah düşlerin çıkmazında, Kah denizlerin dehlizlerinde. Gün olur yazarım bizi. Yazarım ben yine.. Hiç dağlara küs gezer mi ceylan. Kuruyan dudaklar nefeslenir , bir damla suyla. // İki taş arasında çiçek açar şiir// Bir türkü der, turnalara tutun da gel, Çiçeklenirim şiirlerle Her gün her gece.. Esinti G

bir yaz gecesinin ruh haliyle salınıyor salkım söğüt güneş sıcaklığı esiyor dallarında yedi öykünün içinden geçen keder dağılıyor karanlığın içinde ayak sesleri çoktan dinmiş gidenin bi çiçekler anladı bunu yalnızlıktır şifası ıssız kalan gönüllerin yumsan da gözlerini içinde gülüşen tüm renkleri gördüm ben b.