Yunus Emre ki edebin vurgusunu ilimden önde tutmuş, ilim ki hakikate açılan kapı söze buradan mı başlamak gerek bilemedim! Edep her kulvarda hayatımızın özü olmalı. O’nun olmadığı her yerde; gerek siyasette gerek konuşmada gerek işte… Eksik demek karşılamaz, noksan demek kifayetsiz. Edep yoksa yaptığımız eylem ne olursa olsun hiçliğin ta kendisidir nazarımda. Acizane o nedenle şiirinden önce minik bir fikir beyanından sonra geçmeye çalıştım şiirine ki sadece şiirin kulağından tutabildik belki de. Evet sevgili kardeşim Halil tdk’ya göre dost canlısı… Burayla sınırlı değil o dost ki “Halilullah” dan gelme. Yüce rahmanın Hz. İbrahim’e nidasıdır bu. Gerçekten dost olabilmek ne büyük yüktür ki Mevlana “Dost matematiksel olmalı; sevinci çarpmalı, üzüntüyü bölmeli, geçmişi çıkarmalı, yarını toplamalı... Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı. “Demiştir. Ve dost bir elin parmaklarını geçmez diye de vurgulamıştır. Sevgili kardeşim. Dostluk taşıyanın tatlı yüküdür. Gönüllülüktür. Dayanağı başta sevgi sonra güvendir. Dostluk ne zorla verilendir ne zorla alınan. İki gönlün birbirine her koşulda yaslanması, kolay anlarda değil en zor anlarda kendinden geçebilmesidir. Velev ki bu yükü taşıyamam diyedir endişem. Bana olan inancını koruyamamaktır tasam. Ben ki beşerim şaşarsam büyüklüğünle bağıla, sevginin taştığı o büyük gönülde beni merhametinle sarmala. Şiirin teşekkürüne gelince; ben teşekkür ederim ki gönlümüzü gusül gibi temizledi, kaybettiğimiz benliğimizi abdest gibi tazeledi. Ben ki hiçlik makamına talip olup da beceremeyen ahmağım, ne desem boş! Utandım ve çekiniyorum da… Ya nefsim derin övgülerinden kabarıp haddini aşarsa. Can dostum… Bana dua et ki kendimi bilenlerden olayım. Sözün yetmediği yersin, sana seni anlatamam ki! Varsın sükût edeyim de eşsiz yüreğin dilsizliğimden beni anlasın… Selam ve saygıyla kardeşim. Her daim yüreğimdesin…

Biliyor musun? Değişmeyen sadece benim! Afili söylemler duyarken kulaklarım Fiillerin kahpe görselliğinde Aldanışın yıkımınadır buhranım… Sussam kırılır cümleler bilirim! Bulutlar doluşur şiirlerime Bir baykuşun ağıtı gibi Mavi kesilir gece süzülemem… Kabuğunu kırmaya çalışan Yavrunun mücadelesini düşün? Doğmak isterken sana Yılanın iştahı bekliyormuş başımda… Biliyor muyum? Ejderhanın saklandığı ini Ben değildim seni oraya atan Sendin onun alevini kendine vatan kılan Desem ki tüm bunlar yalan! Üzülür gerçeklerim Gerçeğine ağlar… Burkulan kalbimin yırtığısın Ritim tutmaz musikisi artık Görüneni anlat bana Görünmeyenden uzaktayım nasıl olsa… Bilinmiyor! Kim kimde saklı, Acıtıyor aldanışlar Kaç kez vurulacak bu sine, Kim ya da kiminle? İnanmanın maliyetini Yine ben öderim Ödemişim, çok çok kere…

saat sabahın üçü penceremden yıldızları seyrediyorum sokaktan bir ayyaş geçiyor dilinde gurbet şarkıları ve arkasından aylak bir köpek polisler devriye geziyor şehre hüküm sürmüş yalnızlığı yırtarak seni düşünüyorum ellerine dokunuyorum gözlerini yeniden keşfediyorum fizik kurallarını altüst ederek sonra semanın gece bekçileri yıldızlar birer birer sönüyorlar ezan sesleri yükseliyor göklere ve güneş bütün ihtişamıyla ben geldim diyor ben yine seni düşünüyorum güneşin kızını

Karanlığın sesini duyuyor musun Sessizliğin üstünde bir şedde İki kere susuyoruz artık "Susmalara iki kere şiir oku" Sen şiirden başka ne bilirsin Ben seni şiir gibi içmekten başka İlerleyebildim mi sonun olmaya Üçüncü şiiri de oku "ölüm koksun ölümsüzlüğüne" İki savaş Bir deprem görmüşlüğümüzle Üç kere ölen bedenimizdeki aşkla Yine yeniden Sevgi renginde biz dökülsün karaya Siyah ahımı tut gece rengi ellerinle "eyyy gece" Ahım da 'boşluğuna' tutulsun .Kuz'gun,

Semânın geniş ufkunda bir kuş geçer sessizce. Ağır bir rüzgâr kanadında, yüreğinde görünmez bir hürriyet... Arzın gürültüsü altında nice gönül zincir taşırken, kuş yalnız göğe bakar. Kederini semâya yazar. Özgürlük dediğin, uzak diyarlara gitmesi değildir kuşun. Ruhunun, kendi göğünde kanat çırpışıdır.

Düz çizgiler çizemez herkes. Eğri büğrüdür, bazılarının kalem izleri. incecik patikalar olușturur șiirleri dik yamaçlarda. Yürüyen, yorulsun istediklerinden Hele bi git! öykülerinde, köy yolları gelir gözünün önüne hemen. Tozu, genzi yakan. Masalları güldürür ama! Uydurma olduklarından. Lakin ates olmayan yerden de duman çıkmaz. Kimileri böyledir işte Görsen anlaşılmaz, duysan inanılmaz. Tanımak için, oturmak gerektir sofralarına, kınamadan. Çünkü onlar; sonbaharı kaşıklayıp, zemheriye banarlar ekmeklerini. Çağla çiçekleri doludururken kadehlerine, yaz yağmuru sızar hüzünlü gözlerinden...

hey yavrum heyyy meme görünce nasıl da koşa koşa geldiniz ayıptır günahtır et'meme'lisiniz eyle'meme'lisiniz elle'meme'lisiniz her gördüğünüz memeyi meme zannet'meme'lisiniz yahu hani şambrel bir yerinden şişer de meme yapar ya hah işte bu meme o meme kimlerle muhatabız arkadaş yuh yani cık cık cık bakın şimdi canlarım hani böyle daralır daralır daralır daralırsınız da sıkar sıkar sıkarsınız ya bi'tarafınızı sonra da şişer şişer şişer ya bir yeriniz hani ardından yeterrrr ülennn diye diye patlarsınız ya hani içten içe o hesap işte sıkmayın yani kendinizi meme yapar memeli memeli gezersiniz siz de kuş kadar hafiflemelisiniz ki meme/lenmeyesiniz ama çok da gevşe'meme'lisiniz sonra da karşıma dikilip demedin de'meme'lisiniz bir de şey var insan seviyorsa git'meme'li gitmediyse de seni seviyorum be adam demeden öl'meme'li gerisi sizi ırgalamaz özeldir mahremdir bil'meme'lisiniz .. not: bu da şiir mi diye gül'meme'lisiniz şiir değildir kendisi yav kimseye gül memeli demedim ki ben gül'meme'lisiniz dedim pes yani ..

Uyandırdım kör yüreğimi Cehennem yangınlarından çıkardım. Kim anlar ki özlemin çığ Kim anlar ki , Mavi yangınlarımı. çiçeklenirim şiirlerle.. Gün olur rüzgar bir türkü olur. Eser sevda saçlarımın telinde. Yıldızlar dökülür avuçlarıma. Sağım güneş, Solum güneş olur.. Gün olur, Dağınık şiirlerle toplarım hatıralarımı. Gezerken kah düşlerin çıkmazında, Kah denizlerin dehlizlerinde. Gün olur yazarım bizi. Yazarım ben yine.. Hiç dağlara küs gezer mi ceylan. Kuruyan dudaklar nefeslenir , bir damla suyla. // İki taş arasında çiçek açar şiir// Bir türkü der, turnalara tutun da gel, Çiçeklenirim şiirlerle Her gün her gece.. Esinti G

bir yaz gecesinin ruh haliyle salınıyor salkım söğüt güneş sıcaklığı esiyor dallarında yedi öykünün içinden geçen keder dağılıyor karanlığın içinde ayak sesleri çoktan dinmiş gidenin bi çiçekler anladı bunu yalnızlıktır şifası ıssız kalan gönüllerin yumsan da gözlerini içinde gülüşen tüm renkleri gördüm ben b.

Zayide’ye Anasından Mektuplar “-Canımdan çok gıymetli yavrım, Zayidem yüreg sızım ,bidenem evimin harımı, kilimin altına süpürdüğüm derdim gara çalım anacığının hayır duasını alası , mutlu günler göresi tüm muradlarına eresi gözel gızım gış güneşim balbedimim galbimde incecikten sızım. Seni çok özledig. gurbed guşum gapının çanı çalmaz damda ki goca goyun süt vermez mayalarım yoğurdu maya dudmaz ataşlarım ocakda ki çalı ataş almaz, yavrım gınalı guzum , zabahları güle düşen çiy danem. Hayat gerçeğim erik dalı gibi narinim çitlettiğim çigdemim kelebeg gibi kibarım, süt darım, gara tavığım, padişah gavuğum camlarda buharım sen ananın, galbinde yanan ataş, harsın bütün melekler etrafında dönecise”-. “-Deycegsin ki , “-ana bana bedduamı edip durun”- gızım keşkeğim ,çırpı bacaklım anaların duası böyle olur gari anlayıve tapan başlım, gara gaşlı oğlan doğurasıca al duvaglı dilsiz gelin getirip de gazanda gaynayan gaynana olacısa ne diyem Zayidem?"- "-Bag bana a(ğ)zım var dilim yok emme ginede gaynanayım işdecig bag,bag bizim sarı süpürge gelin bene ne dedi bi dinleyevi nastı bacak süslü gahpe "-Bag gelin dedim ,gulani aç dinle benim gül gulamda olusa o gün benm neşem yerindedir yog gül elimde olusa canım sıkkındır eğercime gül yogusa bende bilki ters günümde yaklaşma dediydim ah ah Zayidem ne desin çatal dilli, davul tokmağı gelin"-. "-Gaynana, gaynana sandalyemi atarın bahçaya bacak, bacak üstüne atarım sigaramı yakarım sen o gülü nerene takarsan tak ben keyfime bakarım "- dimezmi. Şimdilig mekdubuma burada son verirken gocuman ırabbımın huzurunda secdelere varasın emi gızım anan düğüncü Vesile”-… Çamalan şiiri