Kupa Kızı Kadınlarla alay etmedim sadece sevdim. Kimi esmerdi, kimi kumraldı, içlerinde lezbiyen olanı bile vardı. Kimdi bilmem belki de o sensindir belki de hiç kimsedir bayan ölüm. Sana neden bayan ölüm diyorlar bilmezdim ama şu an biliyorum öldürmek için yaratılmışsın sen Azrail'in kopyasısın. Timsah gözyaşları döküyorsun öldürdüklerinin ardından. Sana bu haller çok yakışıyor çılgınca ama bu bir gerçek, hayat gibi gerçek senin duyguların kadar yalan. Belki de sende beni çeken de budur. Bayan ölüm, ölümüm senin elinden olmalı diyor nasıl olsa ölmeyecek miyiz bari seksi bir bayanın elinden olsun diyor insanlar. Hal bu ki Tanrı ile alay edilmez. Sen kendini Tanrı olarak gördüğüne göre seninle de alay edilmez. Kaç cesetin var, dedim. Seni de sayarsak 13 tane dedi. Neden 13, dedim. Hristiyan'ım, dedi ve ekledi 13. cuma diye bir şey duymadın mı? Beni neden sayıyorsun dedim ve ekledim ''beni öldürmedin ki'' Nasıl olsa öleceksin değil mi? Ya benim elimden ya da Tanrı'nın elinden öleceksin. Benim elimden öldüğün zaman faili meçhul olacaksın Tanrı'nın elinden öldüğün de ise kader diyecekler. Her ikisi de aynı, her ikisi de ölüm neticede... Bir kafede oturmuş kitap okuyordum ve bir yandan da kahvemi yudumluyordum. Yaşanmışlıklara dair bir şeyler karalarken, kaleme alınacak bir şey yaşamadığımı bilerek yazıyordum birden seni gördüm özel bir kadın filminden çıkmış gibiydin. Tam bir sokak fa...si, Jartiyerli file çoraplar, mini eteğin bir de göbeğini gösteren bir yarım tişörtün vardı gülümsedim sana sen de bana gülümsemiştin. Müşteri bulduk der gibiydin ama ben filmdeki o adam kadar zengin değildim. Birkaç saniye gözlerimiz bir araya gelmişti oturduğum masaya gelmiştin konuşmaya başlamıştık. Bilinmez olan ne, sen misin, ben miyim, dedin. Nasıl yani? Ulan tüm erkekler aynısınız, bir o...pu görünce ağzınız suyu akıyor dedin ve ekledin, paran var mı? Ne için diye sordum saf bir çocuk gibi... Tekrar sormuştun. Yatmak için mangır, sipalin var mı? Yok, dedim ve evime doğru yola koyulmuştum. Aklımdan hiç çıkmamıştın o gün... Ertesi gün tekrar gitmiştim aynı kafeye aynı yerde oturmuş seni bekliyordum gelmeyeceğini bilerek. Ümit dünyası işte neylersin ki... Birkaç gün sonra tekrar gittim seni gördüğüm masaya oturdum, kahvemi yudumlarken vakit geçsin diye abuksabuk, saçmasapan bir şeyler karalıyordum. Ümidim, zaman misali tükenmeye yüz tutmuşken birden kapı açıldı öyle değişik gelmiştin ki kafeye seni sen yapan özelliklerinden ayrılmıştın ve tam bir hanımefendi edasıyla yürüyordun bana doğru, göz göze geldiğim o an ise kalbim yerinden fırlayacaktı sanki... Yanımdaki masaya oturup bir kahve söylemiştin, ben ise sigara içmek için dışarı çıktım senden kaçmak için bir bahaneydi ya da heyecanımı gizlemek için. Çünkü ilk defa bir kadını bu kadar çok istiyordum. Birkaç saniye sonra sen de yanıma gelmiştin bir sigara alıp yaktın, bana döndün şu kelimeler düştü dudaklarından... - Neden ben? - Hey sana söylüyorum. Ben de sana döndüm. - Bana mı diyorsun dedim. - Yanımda heyecandan tir tir titreyen başka erkek var mı dedin ve ekledin - Şimdi sen bana diyeceksin ki hava çok soğuk deyip türlü türlü bahaneler uyduracaksın değil mi ama yemezler. - Neden beni bekliyorsun kaç gündür? Ben de sana cevap vermiştim Belki.... Belki ile lafa başlanmaz demiştin ne istiyorsun çabuk ol diye eklemiştin Seni istiyorum her şeyden daha çok. Seninle yemek yemek, seninle gezmek ve seninle... - Ve benimle yatmak... - Evet, seninle yatmak... - Gezip dolaşalım ilk başta, romantik akşam yemeğinden sonra düzersin beni ve sonra ayrılırız öyle mi? Tüm erkeklerin yapmak istediğini sende yapmak mı istiyorsun? - Pekala yapalım... O günden sonra beni hiç göremeyeceğini bil... Bulunduğumuz şehrin sokaklarını gezip dolaştık, romantik müzikler çalan yerde yemeğimizi yedik ve evime geldik, yattık. Tenim ilk defa kadın tenine değiyormuş gibi titriyordu ve sevişmeye başlamıştık günün ışıkları çıkıncaya dek sevişmiştik seninle... Birkaç saat uyumuşum ve uyandığımda sen yoktun kupa kızı vardı yastığında bir de bir küçük not: Elveda... Efsane Etrafoğulları

İlk kez zemheriden sonra Bu sabah güneşi gördüm. Salaş bir otel odasının Sararmış perdeleri arasından Ilık bir duşun altında Geçmişin hoyrat elleri ile Bıraktığı kirleri temizliyordum. Çıplak ama yorgun ve umutlu bedenimle Kaç günaha şahitlik etmiş Yatağımın kenarına iliştim, Boylu boyuna uzanmış Bana gülümsüyordu Erkeksi hatları ile Benim Hiç böyle bir sevgilim olmamıştıki. Önünde diz çöktüm Hiç kıpırdamadı ses vermiyordu Kontes edası ile Parmak uçlarıma basarak yaklaştım ellerimle okşadım İçimi tarifsiz bir duygu kaplamıştı Gözlerim parladı yüreğim ilk kez Evet ilk kez bu kadar heyecanlı atıyordu. Sırt üstü uzandım Kendime doğru çektim usul, usul Dayanılmaz bir duyguydu Parmak uçlarımdan Belime kadar Demircinin çeliğe su vermek için Ateşi körükleyip şekil vermesi gibi Sımsıcak sarmıştı beni. Ben onu değil O beni içine alıyordu yavaş, yavaş Artık daha özgürdü sanki içimdeki ben. Şimdi penceremden Bacalı şehvet kokan arsız şehre baktım Sarma tütünümden bir sigara yaktım Bir ihanet değildi bu size Yıllarca arkadaş olduğum Yaşadıklarımın tek şahidi şalvarıma Ve eteğime, Nasılda benim bedenimi ağlayarak terk etmiştiniz her gece Her gecenin sabahında Size yama yapardım Sanki Ben değildim sizdiniz tecavüze uğrayan Sizi hiçbir zaman terk etmeyeceğim Anlayın beni Benim ilk defa pantolonum olmuştu Affedin beni ne olur… ..... Arkadaşlar Feride anlattı ben ağladım Ben yazdım anlatırken o ağladı utandım yüzüne bakamadım utanma yaz dedi 13 yaşında babası yaşında yüzünü görmediği bir adam ile üc otuz paraya evlendirilen ve her gün cinsel tacize maruz kalan mor çatılı bir kadınım ben dedi. Anadolu'nun ücra köşesinden gelip metropoldeki savaştan galip çıkan onurlu bir savaşçı Arsız da değildi cesaretliydi konuşurken "KADINDI" bizden, kırk yaşından sonra benliğini kimliğini bulan Feride’nin hikayesi... izin verirse kendisi devamını yazacağım -------------------------------- Feridenin bir kadının ilk kez pantolonla buluşmasını anlattım Çamalan şiiri

Biliyor musun? Değişmeyen sadece benim! Afili söylemler duyarken kulaklarım Fiillerin kahpe görselliğinde Aldanışın yıkımınadır buhranım… Sussam kırılır cümleler bilirim! Bulutlar doluşur şiirlerime Bir baykuşun ağıtı gibi Mavi kesilir gece süzülemem… Kabuğunu kırmaya çalışan Yavrunun mücadelesini düşün? Doğmak isterken sana Yılanın iştahı bekliyormuş başımda… Biliyor muyum? Ejderhanın saklandığı ini Ben değildim seni oraya atan Sendin onun alevini kendine vatan kılan Desem ki tüm bunlar yalan! Üzülür gerçeklerim Gerçeğine ağlar… Burkulan kalbimin yırtığısın Ritim tutmaz musikisi artık Görüneni anlat bana Görünmeyenden uzaktayım nasıl olsa… Bilinmiyor! Kim kimde saklı, Acıtıyor aldanışlar Kaç kez vurulacak bu sine, Kim ya da kiminle? İnanmanın maliyetini Yine ben öderim Ödemişim, çok çok kere…

saat sabahın üçü penceremden yıldızları seyrediyorum sokaktan bir ayyaş geçiyor dilinde gurbet şarkıları ve arkasından aylak bir köpek polisler devriye geziyor şehre hüküm sürmüş yalnızlığı yırtarak seni düşünüyorum ellerine dokunuyorum gözlerini yeniden keşfediyorum fizik kurallarını altüst ederek sonra semanın gece bekçileri yıldızlar birer birer sönüyorlar ezan sesleri yükseliyor göklere ve güneş bütün ihtişamıyla ben geldim diyor ben yine seni düşünüyorum güneşin kızını

Karanlığın sesini duyuyor musun Sessizliğin üstünde bir şedde İki kere susuyoruz artık "Susmalara iki kere şiir oku" Sen şiirden başka ne bilirsin Ben seni şiir gibi içmekten başka İlerleyebildim mi sonun olmaya Üçüncü şiiri de oku "ölüm koksun ölümsüzlüğüne" İki savaş Bir deprem görmüşlüğümüzle Üç kere ölen bedenimizdeki aşkla Yine yeniden Sevgi renginde biz dökülsün karaya Siyah ahımı tut gece rengi ellerinle "eyyy gece" Ahım da 'boşluğuna' tutulsun .Kuz'gun,

Semânın geniş ufkunda bir kuş geçer sessizce. Ağır bir rüzgâr kanadında, yüreğinde görünmez bir hürriyet... Arzın gürültüsü altında nice gönül zincir taşırken, kuş yalnız göğe bakar. Kederini semâya yazar. Özgürlük dediğin, uzak diyarlara gitmesi değildir kuşun. Ruhunun, kendi göğünde kanat çırpışıdır.

Düz çizgiler çizemez herkes. Eğri büğrüdür, bazılarının kalem izleri. incecik patikalar olușturur șiirleri dik yamaçlarda. Yürüyen, yorulsun istediklerinden Hele bi git! öykülerinde, köy yolları gelir gözünün önüne hemen. Tozu, genzi yakan. Masalları güldürür ama! Uydurma olduklarından. Lakin ates olmayan yerden de duman çıkmaz. Kimileri böyledir işte Görsen anlaşılmaz, duysan inanılmaz. Tanımak için, oturmak gerektir sofralarına, kınamadan. Çünkü onlar; sonbaharı kaşıklayıp, zemheriye banarlar ekmeklerini. Çağla çiçekleri doludururken kadehlerine, yaz yağmuru sızar hüzünlü gözlerinden...

hey yavrum heyyy meme görünce nasıl da koşa koşa geldiniz ayıptır günahtır et'meme'lisiniz eyle'meme'lisiniz elle'meme'lisiniz her gördüğünüz memeyi meme zannet'meme'lisiniz yahu hani şambrel bir yerinden şişer de meme yapar ya hah işte bu meme o meme kimlerle muhatabız arkadaş yuh yani cık cık cık bakın şimdi canlarım hani böyle daralır daralır daralır daralırsınız da sıkar sıkar sıkarsınız ya bi'tarafınızı sonra da şişer şişer şişer ya bir yeriniz hani ardından yeterrrr ülennn diye diye patlarsınız ya hani içten içe o hesap işte sıkmayın yani kendinizi meme yapar memeli memeli gezersiniz siz de kuş kadar hafiflemelisiniz ki meme/lenmeyesiniz ama çok da gevşe'meme'lisiniz sonra da karşıma dikilip demedin de'meme'lisiniz bir de şey var insan seviyorsa git'meme'li gitmediyse de seni seviyorum be adam demeden öl'meme'li gerisi sizi ırgalamaz özeldir mahremdir bil'meme'lisiniz .. not: bu da şiir mi diye gül'meme'lisiniz şiir değildir kendisi yav kimseye gül memeli demedim ki ben gül'meme'lisiniz dedim pes yani ..

Uyandırdım kör yüreğimi Cehennem yangınlarından çıkardım. Kim anlar ki özlemin çığ Kim anlar ki , Mavi yangınlarımı. çiçeklenirim şiirlerle.. Gün olur rüzgar bir türkü olur. Eser sevda saçlarımın telinde. Yıldızlar dökülür avuçlarıma. Sağım güneş, Solum güneş olur.. Gün olur, Dağınık şiirlerle toplarım hatıralarımı. Gezerken kah düşlerin çıkmazında, Kah denizlerin dehlizlerinde. Gün olur yazarım bizi. Yazarım ben yine.. Hiç dağlara küs gezer mi ceylan. Kuruyan dudaklar nefeslenir , bir damla suyla. // İki taş arasında çiçek açar şiir// Bir türkü der, turnalara tutun da gel, Çiçeklenirim şiirlerle Her gün her gece.. Esinti G

bir yaz gecesinin ruh haliyle salınıyor salkım söğüt güneş sıcaklığı esiyor dallarında yedi öykünün içinden geçen keder dağılıyor karanlığın içinde ayak sesleri çoktan dinmiş gidenin bi çiçekler anladı bunu yalnızlıktır şifası ıssız kalan gönüllerin yumsan da gözlerini içinde gülüşen tüm renkleri gördüm ben b.