@ömeryücekaya

nedendir bilmiyorum ben hep seni tren garlarında bekledim kalabalık otobüs terminallerinde ya da hava limanlarında değil metal çığlıklar içinde gelen sisli bir tren siluetinde bekledim yıllar… yıllar sonra fark ettim ki… bu şehre gelen trenler kimseyi getirmiyormuş aksine hep birilerini götürüyor götürdüğünü de geri getirmiyormuş olurda bir gün sende metal çığlıklı bir tren sesiyle gelecek olursan inme o trenden inn mee… çünkü bu şehir o şehir değil artık her caddesi ve sokağı artık bir cinayet mahalli aşklar öldürmeye tam teşebbüs sevgililer gözaltında sevdalar birinci dereceden şüpheli buluştuğumuz kafe çoktan kapandı ilk defa öpüştüğümüz o parkın yerine ışıltılı bir avm yapıldı hani böğürtlenli dondurma yediğimiz o dondurmacı var ya onun yerine arsız bir sex shop açıldı ortak arkadaşlarımız dersen biri kanserle flört ediyor biri virajı alamadı biri uzun zamandır içerde biri kendini ararken uçurumdan düştü biride alkolle yatıp kalkıyor ben mi… seninleyken etekleri zil çalan benden eser kalmadı inan o neşeli halimin yerinde yeller esiyor artık maaşını aldığı gün tüketen memurlar gibi bedbin bir haldeyim say ki paslı bir kilidim üstümde yılların kiri pası belki kırıldı belki de fırlatıp atıldı anahtarım hohlayıp silsen çalıştıramazsın bir bahçe duvarı gibi yıkığım onarmak istesen onaramazsın ah içimin ıssızı hadi yeniden doğur bizi desem sızım sızım sızlar kasıkların d o ğ u r a m a z s ı n.