@ömeryücekaya

Mecnun’un Leyla’yı aradığı çöle mister Salman ağaç dikip her bir ağacı kanla suladığı ve Siyon çocuklarının Gazze’deki her evi ağlama duvarına çevirdiği günden beri beklemek denen ruhsuz eylem dibi görüyor dünya borsalarında ki beklemeye değer biri varsa beklemek paha biçilmezdir elbet her çağ’da beklemek dedim de aklıma geldi sevgilim sahi kaç mevsim daha seni bekleyeceğim hiçbir randevuya geç kalmayan ben her gün aşka geç kalıp daha kaç ölümle lades tutuşacağım beklemekten şikayet ettiğimi sanma sakın gelip gelmemen de değil maruzatım bu şehirde seni tanıyan herkes beni her gördükleri yerde ecel gibi yakama yapışıp -nerede o gökkuşağı saçlı kız neredeeee diye seni soruyorlar onlara söyleyecek yalanım kalmadı artık bunu bil diye söylüyorum ve bunu ister itiraf say ister iltifat seni bekledikçe ılıman rüzgarlar esiyor sakallarımda gözlerimde ege mavisi saçlarımda iyot kokusu Akdeniz de bir balıkçı kasabası oluyorum bazen kösnül çiçekler açıyor özlemlerimin dik yamaçlarında çatlıyor şehvetin ar damarı senin ruhun bile duymadan seni beklerken seninle şeytana uyuyorum bazen de bir öküz oturuyor içime bütün iyi niyetlerim dibe vuruyor bu meymenetsiz şehrin sokaklarında müntehir bir ıslıkla dolaşan anason kokulu arabesk bir adama dönüşüyorum sen ister gel ister gelme ben vazgeçmeyeceğim seni beklemekten en umutsuz coğrafyada bile lirik kavuşmalar biriktireceğim bize en umutsuz gecenin göğsüne beşi bir yerde umut dizeceğim seni bekledikçe… bütün çoraklığına inat martı sesleri fısıldayacağım bu şehrin kulaklarına...