@ömeryücekaya

kapının önünde bir bavul bavulun içi tıka basa anı anıların sıkışıklığında bitmeye yüz tutmuş bir aşk aşkın depresyon topuzu saçlarında sarı bir toka… iyimser bir veda bırakıp avuçlarıma kendi kuşağını kendi bağlayan kimsesiz gelinler gibi gidiyor musun konar göçer yörükler gibi göçüyor musun içimin bozkırından gidene gitme denmez bilirim amma… sen g i t m e beni açık yara gibi bırakıp gitme o Babil kadar şehvetli İstanbul kadar ihtişamlı şehrine. gideceksen eğer beni de al yanına ister bir bütün halinde ister parça parça mesela al kalbimi tıkıştır bavuluna fazladan bir kalp göz mü çıkarır bulunsun elinin altında. ya kalbimi yanında götür ya da… bir saatin pilini çıkarır gibi çıkar göğsümden sen olmayacaksan atmasın boşu boşuna. her şeye rağmen yok illa gideceğim diyorsan vedasız git… habersiz gittin diye sana küsemem ya en fazla Işığını yitirmiş bir kandil gibi sönerim seni tanıdığım gün mezarımdan kaçmıştım gidersen… mezarıma geri dönerim