@ömeryücekaya

ikide bir senden sonrasını sorma bana bunu yaz bir kenara senden sonrası olmadı olmayacak da… senden sonra sıfırı tükettim son kuruşuna kadar harcadım kendimi elde avuçta benden geriye bir şey kalmadı buza kesmiş yataklarda kan uykular uyuya uyuya kokusuz bir fesleğene benzedi ömrüm mutluluk aradıkça sıdkım sıyrıldı mutluluktan kurşun atsan yıkılmayan ben fırtınada devrilmiş bir ağaç gibi dal budak yerlere serildim pek yüz vermesem de yaşlılığa kaya kovuğuna hapsolmuş sular gibi içten içe çürüdüm dönüp bakmadım bile devrin afet-i devranlarına aşksızlıktan kırıldım da teninden başka bir teni aşkından başka bir aşkı yok saydım şimdiyse… bozkır sıcağıyla kavrulan bu metruk şehir de gözlerimi ufka serip kıyıda balıkçı babalarını bekleyen hasret kokulu çocuklar gibi hep seni bekliyorum ister gel… ister gelme… her hâlükârda beklerim seni senin aşkından başka bir limanda konaklamam sana tutsak bir martıyım ben senin denizinden başka bir denizde uçamam