@üçrenk

vakit geçti; her gözümü açıp kapadığımda bir kent yıkılıyordu gözlerimin içinde ve yıldızlar bir nehir gibi akıyordu laciverdine gecenin kentin yıkık sokaklarını dolaşan yollardan yasemenler geçiyordu usulca arkalarında bıraktığı hüznü umursamadan hikâyeye son bölümde dahil olmuş silik bir karakterdim ben sana anlatmaları için şu sıralanmış dağlara sorsaydın söylerlerdi yine de sözüm yok yağmura bi’ damla içsem okyanusu içtim sanıyorum ben hâlâ b.