seni bir vadinin bilgeliğine yemin ederek
bembeyaz bir zambağın
neslinden yaratmış Allah
çıkar üstündeki siyahı
içim geçsin!
ne çok şiir geçirsin içim zeyla
renkler birbirini ciğerinden vursun
çiçekler birbirine seni sorsun uzaktan
uzan uzanabildiğin kadar
roller soyunsun
kelebekler kovulsun
sadece yüzün otursun
asaletin koltuğuna zeyla
sadece yüzün!
hadi zeyla!
hadi şöhret sisini arala gözlerinin
yüzüme bir resim çiz
namlusunu yüreğime doğru çevir
bir el dokunsun tetiğe
bir el uyandır beni
şu suskunun tüneğinde
hürriyet diye şakıyan kuşlara söyle de
erkenden insin
şu ömrümü sömüren
kapitalist yokuşlara söyle
yoksun diye sen
vuslata fesat değiyor
elvedaya hakikat
fundamental kelimelerle gel
yeryüzüne ferman buyur
göklerin lisanından cümlelerle gel
eze eze bir etsin içimi
sil baştan yaz
hiç oğlu hiçliğin kitabını
kendine bir yer bulup
memleketine ellerinden girsin
şu Leyla’nın kıplesinde
mecruh duran kumlara bak
onlar da derbeder
onlar da benim gibi matemdeler
yalvarmaktan başka su
hırpalanmaktan başka rüzgâr yok buralarda
hadi imtiyazlı bir tohum ek
çürümeye meyleden
bu utanç bitsin de
hilkate değsin
...
_boran