@Almira

dudak kıvrımlarına yabancı öpüşler mi tünedi hangi rüzgarda kayboldu gülüşün sesim nehir gibi akıp gitti çığlıklarıma hapis olan bir odada ellerimden savrulan hayaller kelebek gibi kanatlandı zamanın ötesine uçuruma sürüklenen bulutlar gözlerimden süzüldü Masumiyetin selâsı okunur Yıldızlar düşer gökyüzünden gözlerimde kaç iklim yaşadım biliyor musun dilime prangalar vurulduğunda volkanın içinde kızıla boyanan lav gibi yandı her bakışım ruhumun kökleri toprakla sevişip yüksek dağlara düşen kar gibi eridi her harf savrulup gitti sustu boşlukta bir kuşun kanadında kaybolacak kadar özgür bir damla yağmurun denize karıştığı an kadar tutsak yabancıyım kendime içimde yıkılan şehirlerin izleri var bir yıldız kayarken göğsümde, hangi dileği diledim Nereden bileceksin ki her yolun sonu başa dönerken gövdenin içindeki düşler kaybolur ruhunun çocuksu kanatlarına sarıl serbest bırak elbiseni bırak soyunsun bedenin çünkü en derin sevda çırılçıplak yaşanır Almira.