Elfi canım parelendi
bir nefeslık çığlığın
Kaburgamın derinliğinde alevlendi
Sûkütum palazlandı da dile
Söyleyemedi
bıraktı parmaklarının şefkatine…
Ey fakir nakkaşımın zengin motifi
Süslendin de bad-ı matemim coştu
Kaf’landı gözlerimde kelebekler
Tırtılın sancısından sıyrıldı
Güle boyandı bütün dilekler
Açıldı yoluma nurlandı kandil
Meğer senmişsin beni bekleyen
Kar tanesi yalnızlığımda
Işıldayan şemdin…
Ey yaremi delen hüzmem
Şemsinden kopup
Özlemimi sarıp
Didarımda parıldadın
Bedbahtım kabuğumun içerisinde
Var değildim
Yok değildim
Arafta kalan bir mülteci miydim?
Bilmem ki sana giz miydim?
Tevafuk mu keşif mi
Söyle bilinmeyen bu mefhumu
Mecnun gibi nasıl ağarttın?