Cihanı makber yapsam dardır ruhuna
Gömül ki sinem yansın senin aşkınla
Dertten saraylar kurmuşsun otağında
Ay ki saklar karanlık yüzünü dünyadan
Tutar içinde sancılarını
Yıllar yıllar geçse aradan
Hasibinden utanır da sayılar
Hesabını tutamadı gökte akan yıldızlar
Ne çare ki cümle âlem ağuşlar
Görmediler duymadılar
Çatlayan damardan nifak kustular…
Ey enlerin tarifsizlik incisi
Zahirinden güne gelen talihsizlik çizgisi
O söylemiş bu söylemiş kime ne
Bilmiş seni çöktüğünde tutmuş seni
Diklenirken diklenmedin maşallah
Sen kurtuldun onlar düştü eyvaha…