ن و م
Kırılırdı gelişiyle açılırdı boşluk
Sürtünmeye utanırdı
Halel gelmesin tenine
Yerçekimi ayaklarının altında ezilirken
Adımları süzülüp akardı
Sanki toprağa dokunmadan yol kayardı.
Işığa renginin 7 tonunu nakşederdi
her bakış farklı bir mana
Her görüş ayrı bir mealdi
Dal yaprağına sarılır
Ağaç kökünü sakınırdı
Onun güzelliği herkesi yakarken
Sadece İbrahim’e serin kalırdı
O geçerken kapımın eşiğinden
Meltemi yüzümü usulca okşardı
Bardaktaki su buharlaşır
Duvardaki saatin ritmi artar
Akrebin kalbi dururdu
Ah sevgilim!
Hoyratça tüm kelimeler harcanmış aşka
Seni tanımış olsaydı şairler
Susardı inan bütün şiirler.