@BihterZiyagil 🦑💜

Bize ait bir lisan var sandım. Kimse bilmez, imla hataları görünmezdi. Belki ay ışığında, isimler seçerdik bu lisanda. Sen gülerdin, ben aklımın köşesine yazardım. Nokta derdim mesela, sonu getiren bir ihtimal gibi. Geçerdik yeni mısralarımıza... Senin gözlerini çalarlardı, benim sabrımı. Ev biraz daha dağılır, etrafta çamurlu pamuklar... Yer kalmışcasına, kalp daha da dolar. Dibi görünce sabır, bazı hayatlar başlamadan sonlanır. Bazı beşikleri hiç sallamaz rüzgar. Şimdi adını anmıyorum kimsenin, ne senin ne sendenlerin. Çünkü yokluk barındırmaz hiç isim. Uçup gittiğinde sildiklerin, sessizlikte vermeyecek sekînetin...