@BihterZiyagil 🦑💜

Gece, adımı biliyor artık, her köşede bana benzeyen bir sessizlik var. Işık geç kalmış bir özür gibi duvarlara çarpıp geri dönüyor. Kalbim, üstü örtülmüş bir kuyu — bakınca kendimi değil düştüğüm yankıyı görüyorum. Zaman pas tutmuş bir bıçak, kesmiyor ama acıtıyor. Hatıralar suskun bir kalabalık, hiçbiri masum değil. Ve ben, karanlığı sevmiyorum belki ama en azından yalan söylemiyor bana.