@BihterZiyagil 🦑💜

Gözün ilk kez görmesi, kirpiklerini ilk kez kırpıştırdığı o an değildi. İlk kez gördüğü andı bakmak uğruna yaratıldığı o çifti. Göz bir duygu organı... Yakaladığını ilk kez arka-yukarı değil, sol-aşağı gönderdi o gün. Daha önce de çok görmüştü. Evet ama değildi hiç biri böyle toprak toprak... O çifti gördüğünde başladı hikaye, peki ne zaman bitti? Bitti mi? Sorguladım. her ateşin doğuşunda, her karanlığın çöküşünde. Neden böyle oldu? Neden, Ya kader bir daha denk getirmezse benim kömürlerimle diye, hafızama kazımak için ısrarla baktığım o topraklar, kaydı heyelan misali başka çiftlere? Fazla mı karaydı, kömürler,teller? Sahi Benim olanlarla tekrardan buluşturmak için, tuzaklar kurduğum o mekandan Onun ak ancak Senin için kömür kara imaları dökülmüştü. Ama neydi beni masumiyetten alıp yalanlara,oyunlara iten? Gördüğüm o çiftti. Hayır, Bu sefer topraklar değil. Hırsımı gizleyerek, tebrik ettiğim çiftti. Ya da akı itmeyen neydi bu kurnaz oyunlara? İhtiyacı yoktu ki. Takvimlerce kendimi paraladıklarımı, bir kış tatilinde almıştı. Peki ne bu hale getirmişti toprakları? Neydi bu bencil öfkenin sebebi? Yoksa verdiğim süsler çekilince, o zaten bu kadar mıydı? Bu bencillik miydi, hayran edici suretinin gizlediği? Doğru ya Sol kısma ilk kez gittiğinde, Aynı şimdiler gibi Haksız bir öfke vardı topraklarında. Anlamıştım topraklar, pis bir çamur daha uygunu bataklıktı aslında... Görmüştüm, saf gerçek seni. O bencil seni. Görüp bir de sevmiştim... Bitti mi demiştim, Bitmedi. Zira başarmışım, hafızama kazımayı... Öyle bir başarmışım ki, Silemedi hiç bir hainliğin. Bu savaşta toprakları kazanmadım ama, Zaten en büyük zaferdi 'Kazananlardan' olmamak. Çünkü en iyi ben tanırım. Sen zafer serapları gördürür, Yükselttiğin mavilerden sert kayalara çakma zahmetine bile girmeden, Yok sayar geçersin yenilere. Harcanıp kenara atılan, Yüreğime verdiği acı değişmese de adları sürekli değişen, O sarılardan olmaktansa, Unutuldum. Artık kader bizi denk getirsin istemem. Çıkma hiç bir köşeden, Yine ve yine geçsemde ben... Şimdi silinmesin diye aklıma kazıdığım toprakları, Yalnızca yarım ölüm düşlerine harcıyorum. Gerçekleşmeyecek, biliyorum. Harcaya harcaya elbet bitecek Kabulleniyorum. Artık bataklıktan kurtuluşu umut ediyorum...