@Black_sky

fazla seçeneğim yoktu göğü arsızlıktan yırtılmış bir dünyada kutsallığı bozulmuş dualarla açmışken gözlerimi lanetli bir şehrin karanlık ismini fısıldarken tanrı kulağıma başarısızlığa mahkum edilmiş bir isyankârlığın silinmeyecek damgasını vurmuştu alnımın tam ortasına dilim sevecen değildi hiçbir zaman bilemedi nasıl sevileceğini ağzımdan çıkan her söz karamsarlığın başka bir şekliydi yıkıma yüz tuttu bu yüzden sözcüklerimin rengi parmakla gösterilmek için gelmişim gibi dünyaya acımasızca kırbaçlayıp durdu beni tanrılar her küçük çocuğa da ibret olsun diye adım ezberletildi izi sürülmez yaralar bıraktı o ilahi kırbaçlar derimde k a n a d ı k a n a d ı m k a n a d ı durdu ruhum ama kimseler görmedi gerçeği tükenince bedenim ağladı ağladım yine kendim kuruttum gözlerimi tüketince her cevabı zihnim ahlara boyandım boyandım da sonunda unuttum ben bile kendimi bir ağıt yazdım sadece kendim için izi sürülmez yaralarıma bastım kederimi ağıtlar da ağlarmış o zaman öğrendim sonsuz bir uykuya dalmak için koynuma aldım İniltilerini sonunda toprağı acıdan yarılmış bir dünyada yumarken gözlerimi beyaza inat s i m s i y a h bir örtüyle kapattılar bedenimi asla bilinmemesi gereken ismini fısıldarken a z r a i l kulağıma anladım ki daha doğmadan kaybetmiştim t a n r ı n ı n k o y n u n d a k i y e r i m i