@Black_sky

ne miyim ben aslında çoğu zaman bir hiç gibiyim artık hiç olmak neyse ama bazen de bir şeyler olabiliyorum hayatın içinde o bir şeyler ne kadar iyiyse mesela ölçülemez bir kaos gibiyim bazen evrendeki tüm nedenleri nasılları yutacak kapkara bir delik paramparça olmuş tüm umutların damla damla erittiği şemsiye gibi su sızdırırken bedenim bir bakmışsın kendi akıntısında boğulmuş bir nehirde çırpınıp duran o zavallı balığa dönüşüveririm bazen de tam da tanrının önünde diz çökmüşken hani o minnacık umut da belirmişken içimde şehvete yenik düşüp avuçlarına boşalmış dualar gibi gözden düşerim bakarım aynaya onca zamandır uğraşıp kendine güvenmenin o mağrur ifadesini sonunda yüzüme tutturdum derken ince çorabın sonunu getiren ilk minicik yırtık gibi her şeyi berbat ederim bazenler çoğalır sorulmamış tüm sorular kadar gereksiz çöplerin rencide ettiği kumsallar kadar ezik bir de gereksizce varlığa bürünme çabasına girince düşüncelerim ırzına geçilmiş bir ruha gözden düşmüş bir beden giydirilmiş gibi ne kadar olursa artık anca o kadarcık huzura denk gelirim ama bazen de zıplar sinirlerimin zınk yerinde kimliği belirsiz yaratıklar meçhule giden bir şey geçer içimden hiç bilinemeyecek denklemi yaratan o arsız denglemin içinde ne işe yaradığı belli olmayan o tutarsız x y neyse ne hepsi işte lanet olasıca o bilmece bilinmeyen üzerine örgütlenmiş her gece gibi kararırım yetmez tabii gidemediğim her yer giderim diye umutlanıp kaldığım o diğer yer ışığı göremediğin kuyu kuyudaki kör olasıca karanlık ve sonunda kendi pisliğimde ısınıp halime şükretmeyi bana seve seve öğreten yine aynı kuyudaki aynı lanet olasıca karanlıktaki en acımasız yaratığa dönüşüveririm sana diyorum anla işte sana kurdum ben kurt kendini elma sanan tek hayali kendini kemirmek olan o kör kuyudaki o kör olasıca karanlığa saklanmış o acınası yaratık kısacası neyim ben ya da neresindeyim hayatın bilmiyorum bazen bir şeyler olmak öyle yorucu ki neyseki çoğu zaman bir hiçe dönüşüp kendimi dinlendirebiliyorum yoksa düşünsene çoğu zaman bir şey olsaydım nasıl yaşardım hiç bilemiyorum