@Black_sky

ah ulan ah yanıyorum yanıyorum hem de ilikten kemiğe kadar ah ulan ah vicdansız acıyorum acıttın beni hem de allahına kadar farkında değilsin ama bir gün bütün şiirler ölecek kimsesiz kalacak tüm evren kalplere yarım kalmış kırık dökük öyküler sokulup şah damarını kesip tüm sevdaları öldürecekler işte o zaman içinden canı çekilmiş gibi sus pus kalacak tüm akşamlar yorganlar yastıklarını boğacak sevmeleri unutacak tüm bedenler ama sesin kalacak bir tek senin sesin ah o iliklerime işleyen sesin kurtaracak beni o kıyametten hala anlamıyorsun değil mi bir şey var içimde sana haykırmak istediğim içimdeki her şeyin toplamından daha fazla hatta tüm eksik kalanlarımın da ona öykündüğü ah bir de o kokun bir parça kokun kalmış koynumda yüreğimi ince ince sızlatan sanki cennetin dünyaya sızmış sıfatı ah be sevdiğim bil ki avuçlarımı ısıtan toprak başımın üzerindeki o mavi o derin o sonsuz gökyüzü yüzümdeki rüzgar yüreğimin en tatlı köşesiymiş gibi anlasana ben işte böyle dupduru sevdim seni yani her şey gibi ama sen gittin gittin de bilmezsin ardından neler olduğunu inanmazsın kelimeler sıyrılıp atıyor tenlerinden anlamlarını hepsinin gözü sende inan senin adınla baştan yaratmak istiyorlar kendilerini duymuyor musun tüm evren sen diye haykırıyor geceleri ah ulan ah acıyor muyuz acıyoruz hem de ilikten kemiğe kadar ah ulan ah ki ah kanıyor muyuz kanıyoruz hem de allahına kadar diye diye inletiyorlar geceyi ah be söylesene sevdiğim yangınıma söz mü verdin böyle yakıp durursun beni gece dört duvar çokça izmarit hep fonda acıklı bir şarkı ve sen olmazsan da olmuyor yeter yeter artık gel de üzme beni al ne olursun koynumda bıraktığın bu lanet bu yapış yapış bu kahreden kimsesizliğini yapamıyorum anla işte iliklerime işleyen kemiklerimi teker teker kıran bir acıyı bırakınca sen içime unutulur gider diyemiyorum öylece hem ölüm kolay gelir diye mi hasretin en koyu halini ekip gittin gönül bahçeme ah be zalim soruyor musun acıyor muyum diye hala acıyorum lan acıyorum işte hem de ilikten kemiğe bir kabuksun sanki yarasıyla oynaşan kanatmadan bırakmıyorsun ki beni ve ben kanıyor muyum kanıyorum lan hem de kana susamış bir cani gibi ama bir acı böyle keyifle yerleşmemişti ciğerime ve ben bu acıdan da vazgeçemiyorum ki ah sevdiğim dönseydin görürdün aslında değiştim ben hem de çok sanki ölümü taşıyorum gittiğim her yere hatta dün gece bir güle goncasını vurdurdum kırmızıya döndü bedeni ben de tüm gece koklayıp durdum ölüm kokan bedenini sanırım ben çok acıyorum diye başka hiçbir şeye acımak gelmiyor içimden şöyle diyorum bir kızılca kıyamet kopsa yer yarılsa taşlar bile feryat figan bağırsa ben de keyifle izlerken bu tabloyu senin adına kaldırsam kadehlerimi o zaman şerefine der bitirip bütün kadehleri adınla sonra da inim inim inletirdim geceyi ah ulan ah yanıyorum yanıyorum hem de ilikten kemiğe kadar ah ulan ah vicdansız acıyorum acıttın beni hem de allahına kadar