@Devrim

İçim fırtınasında koparken kıyamet, yanı başımda bir tufan tuttu ellerimden. Elzem bir boşluğun çığırtkan uçurumunda şahlanmış küllerimin mayın tarlası. Her salise göğsüme vuran akrep ile yelkovan; an güllerinde bir nakkaş. Haritası sancılı, öldürmeyen bir zehir düşük bir taşın kekeme dilinde oynuyor. Bilmediğim bir seyir şenleniyor izbe bir resimde. Balya balya sürülen göğün sızlanma arifesinde kükürt bir ev, acemi bir simyacı; zulümhanesini boşaltıyor gözlerime. Ölesiye bir ihtilali kuşanıp gülün küllerinden varolan yağmurun pırıltısı düşüyor. Ve mistik bir toprağı uyandırıp can alıyor sorgusu suale değmeyen bir an. Kapat gözlerindeki feri. Duyumsama vakti ağarmakta. Hınca hınç tersine akan bir zaman, İsini bulaştırmadan ruhuna çek gecenin aralık kalmış perdesini. Hepsi bu...