@Havari

https://www.youtube.com/watch?v=HzD4bp76Jg0 telkin et beni bu aşka ya da bırak kirpiklerin parçalasın sinemi suyun kudretine ekmeğin bereketine ateşin hükmüne yemin ettim toprağı d’eşen bilge karıncalara peygamberi gizleyen örümceğe özendim kanatlandım yedi iklimin üstüne güvercin gibi yetmedi aşk biraz t’uzaktı gözlerimin zembilinden düşen ağrı bu yüzden sesim içime aktı irkildim hasretin sancısı yüreğimde sızlayan bir düş sonu belirsiz bekleyişlerin iç çekişleriyle kudurdu işte Marmara dudaklarının değdiği bir çay bardağında hüznü yudumlarken ahvalim cehennem yokluğun talan a n l a h’iç çekiyorum adının geçtiği her mısra da sanki dünya yıkılmış da bir tek sen kalmışsın göğüs boşluğumda çürüyor dilimde sana dökülen her sözcük yutkunamıyorum artık bu özlemi ah yar çek yüreğimin pimini tavan arasına sıkıştırılmış köhne bir eşya gibiyim bu dünya da ahraz bir gülüş atıp geçiyorum ah bilmiyorlar içimde kopan zelzeleleri moloz bir aşk yığınıyım şimdi y â r dur gitme ! gidersen kökünden sökülmüş çınar gibi devrilirim yollara gündüzüm geceme karışır ve hiç bir ölüm p/aklamaz beni susma/sana yâr geceye mülteciyim sessizliğinde bir yanım sarp uçurum hasretin ölüm ah ölüm korkular içimde bitimsiz sanrı dilimde pas tutmuş isli bir şarkı gözlerime tüneyen zehir zemberek gidişler yürekte mıh beyinde vaveyla bir nefeslik daha kal sonra dökülsün boğazıma yutkunamadığım aşkın her zerresi sicili bozuk alfabeler türesin münzevi susuşlarımda sen yine de seni bana bağışla yitirdim elimde avucumda kalan ne varsa senden hatıra ’ s e n i s e v i y o r u m ’ cümlesinden b’aşka bir ömürlük daha kal sesinin tınısındaki o ürperiş adına yüreğime kondurduğun öpüş hatrına ses ver feryadıma gitme yâr bırakma Barış Çiçek