@Omer Altun

Tipi sonrası adımların ahkâmında çiğ tuttu keder; Yonca yakamozunda bakışların dolunay... Saf tutarken gönlüm kâria ağıtlarından, İdame edilemeyen vuslat düşlerim firkat işgalinde. Henüz girmemiş iken firak kadrajına, Bakma öyle kıra kıra içini bana… Vuslatı hayal düşlerin ile uyuşmuş yüreğim vebalı, Revan hislerim gönlün tutuklusu... Hasretin sesidir bu yel, bu boran; Çapaklı gözlerimde visal sızıntıları... Yağmur sonrası meddücezirler getiriyor beni sana, Durulmuyor sensiz deniz, Dinmiyor bu katrandan efkâr. Hasretin karış karış birikiyor dudaklarıma; Ey deniz dalgası, okyanus mavisi..! Oysaki ismindi gün, Gül safi kokun… Gönlünü incitmemek adına gönlümün adımları üryan, Gönlüm yek tebessümüne avare ve meftun... Eskimiyor tenimde hasretinin yarık izleri, Dalgalanmıyor da sensiz mehtap. Sana mecbur ve muhtaçlığım vurdukça karaya, Kırılmış dal ihmalinde hederim sızar... Bereketi yok gönlümün sensiz; Kapıldım çöl rüzgârlarına... Kaybettikçe dirayetini ruhum, Tebessümlerime hüzün karıldı. İhtişamını yitirdi kalbim, Şimdileri sensiz fukara... Dılşıkest tutkularım feveran, Tükendi gönlümün dermanı. Sersefil hâlim, yokluğun temaşesinde ziyan. Mutmain olmuyor sensiz diken, Bitmiyor, tükenmiyor rızık olarak hasretin. Dinmiyor kalp sancılarımın "sen" ritmi; Ey gönlümün aksayan yanı...! Meşakkatli sevdandır omuzlarımda dağ, Tebessümlerin inşirah… Gönlüne sığınmış masumane bir yaradır ismim; Kırma kalbimin sütunlarını Ve bakma öyle hüzün ve A’raf… Solduran güz güzelliğine terk ettim bahar vaktimi; Karma gülüşlerine yas ve gam. Ruhum ateş işgalinde, Cesedim toprak… Gönlü zevale düşüren düşlerinin hatif çağrısı zılgıt; Sağım solum, önüm arkam tebessümünün ay ışığı... Çığırdıkça ismini bir bir söndü yıldızlar; Reddetmiştim ruhuma sensiz süruru. Varabilmek için gönül hudutlarına, Tane tane heybemden döküldü benliğim. Ey genzimde takılıp kalan..! Aşk desem adına ömre vebal, Sevda desem ruha nar. Filankesleşmiş ruhum mülteci ruhuna; Sen göğüs kafesimde firaklık makamı, Kalbin kalbime kıyam vakti, şimal…