Sen...
Ağrı'da, güneşin ilk ışıklarını tutarken ellerim
Soluma düşen ağrıyan yanımdın.
Van'da otlu peynirdin soframda
Tamar'dın ölümüne sevilen.
Karadeniz'in hırçın dalgalarına
Sokulan yeşildin gözlerinle.
Huzurdun bir balıkçı teknesinin küpeştesinde.
Ankara'da çıtır bir simit kokusuydun
Karanfil kokuku demli bir sohbete karışan.
Kardelendin Erciyeste
Her şeye inat yüzünü güneşe açan
Bitmeyen borcumdun aşka
Zirvemde hiç erimeyen.
Zeytin çiçeğiydin Ege'de, boynundan kokladığım
İzmir'din
Bir yanın sirtaki bir yanın zeybek.
Marmara'ydın içimin denizinde
Iki yakası bir araya gelmeyen
En güzeli istanbul gibiydin, asil ve görkemli
Mezopotamya'da Fırat'tın, Dicle'ydin
Acılı yüzüme bahar getiren
Mardin'in dar ve eski sokakları gibi
Kadimdin Nemrut'a bakarken
En çok Akdeniz'din
Toroslar'ın kekik kokulu çocukları uyurdu
maviye durmuş göğsünde
Sen...ülkem gibi
Yanık tenli çocukların yüzünde
Kutsal bir çiçektin toprağımda açan
TebeŞiir