@Vaveylaa

O’nun Sesi, Senin Nefesin Aksedince ruhuma o efsunlu nefesin Zaman durur; Bükülür vaktin beli sanki... Bir katre ışık düşse gamzenden karanlığa, Güneş utanır, Saklanır bulutlar ardına. Gönlümün bestesi, baharıdır gülüşün. Sözlerin, İsrafil’in surundan da derin... Uyandı sükûtum, sıyrıldı kefeninden; Ruhu bir gül yaprağı kadar ince sevdiğim. Bu ne nefestir ki nefsimi benden alır? Sende gördüğüm cemal, bir gizli hazine sanki. Seninle birleşen gönül, sanma ki ten kalır; Damla deryaya karışır, Yok olur kendi ardında. Kesretin kavgası bitti artık, Vahdete döner gülüşün. Ezelden ebede yankılanan o "Hû" sesi kadar derin... Sıyrıldı bu varlık hırkası, Can çıktı bendinden; Anladım ki ey cananım, Seni sevmek, O’nu sevmekmiş aslında.