@Vaveylaa

Gönlümün sönmez çırası oldun Ömür sayfamın en ak satırında Rüzgarınla savrulan o şifalı kokun Her nefeste varlığını hatırlatmakta Can Efendim... Bakışın bir mızrap gibi değerse ruhuma Sözün ki bin yıllık susuzluğu giderir Gülüşün ki kışıma baharı müjdeler Varlığın ki ömrümün en kutlu yemini… Kalbinin o uçsuz bucağından mı Yoksa merhamet yüklü duruşundan mı Hangi vasfını övsem Diğeri boyun bükmez Sana, o engin ruhuna yaslansam Ah! Bilmem bu can bu lütfa nasıl şükreder… Seni yazmaya kalksam kalem yorulur Kağıt tutuşur… Sendeki o vakur duruşa Asılır da benliğim Sonsuz bir huzurda kaybolur… Her nefesimin her sadasında Aldığım duanın, şükrün tadısın Öyle mühürledin ki adını adıma Bilmem sensiz Hangi ıssız diyarda Yolumu izimi unuturum.