ben konuşurken
bölebilirsin
ama sustuğumda
bölme sevgili
sesim yankı ile döner sana
ama suskunluğumsun sen
karşıma çıktığında
ömrüm boyunca aradığım sana sustum...
sustum sana işte
bilemedim ki sevda sessizlikte bitermiş
sözcüklerde yitermiş
bilsem uzatır mıydım yolları
bana geç gelişinin müsebbibi olan
sesimi kesip
seni yaşamak
sensiz geçen gençliğimi
yaşamdan çıkarmak
senle yaşlanmak istiyorum
sevdiğim...
duam...
solum desem anlar mısın
gel bana ey yâr
gör yüreğimde
gül biten cenneti
senin kokun ile beslenen
en sevdiğin beyaz güller
görme sakın
içimde kopan kıyameti
sadece hasretinin esareti
o kıyametin cesareti
senn aldırma...
çakılı olduğu noktaya
kör kalan bakışlarımın
düştüğü boşluğu görme
olur da hissedersen acımı
için acır da
ağlarsa yüreğin
sevdam ağlar sana o vakit
sevgili
sadece gözlerime bak
ağlama bana
ağlatma sana
sevgili
ilikle gözlerini suskunluğuma...