bağrı yanık bir türkünün içinden geçerken
çıktın yine karşıma
o, bir bakışında dünyayı yok saydığım halinle
geçti dediğim her şey
yeniden kanadı göğsümde,
gönül sazının tellerine vurdukça nağmeler
asılı kaldı ahım,
bin sızı döküldü içime...
biz olamayışımızın ağıdını
dinliyordum sanki,
sanki bütün aşıklar
kaybolmuş bir sevdanın ardından
aynı türküyü yakıyordu
dağların bile geçtiği yerde
gönlün geçmediğini haykırdı yürek
Yollar yüründü, mevsimler devrildi
ama içimdeki sen
bir adım bile eksilmemiş gibi dikildin yine geceye
kaldım…
ne geri dönebildim
ne de ileri gidebildim
geçemedim geceden
geçsem,
dağlar üstüme yıkılacak gibiydi
sesimde boğuldum...
boğazımda düğümlendi yıllar...
bir türkü oldun içimde yankılanan
"sustum ...ve yutkundum geceyi"