@uykusuzadam

Gayrinizami Şiir Allah biliyor desem başım ağrımaz sevgili basitçe yaşlanmak istiyordum seninle basit tenha bir göl kenarı kadar dingin (sivrisinekler dahil) tek derdimiz kurbağa ve cırcır böceği sesi olacak kadar iki kişilik (kertenkeleler misafirimiz) bazı geceler çingene ateşi yakıp yıldızları kaçıracak kadar densizce ve yakamozları kıskandıracak kadar ulu orta (balıklar şahidimiz) yüz yüze tartıştığımız vakitlerde elimizdeki bıçakları saplayıp kocayacağımız tek yastığımıza sarılabilirdik mesela ya da sevişebilirdik fütursuzca (bırak perde açık kalsın kadın kim utanır ki gölden) [Yan gelip yatmaktan veya yiyip-içmekten ya da benden sıkılırsan yani yapacak bir şey bulamadığımız boş zamanlarımızda - ki bu boş zamanlar, genelde; kelebekler için bir ömür, insan için "elveda" demeye fırsat bırakmayacak kadar küçük bir andan ibaretken, bazen ihtiyar salyangozun, bir karış mesafeyi aşması kadar saatler sürdüğü de olmuştur tarih boyunca- çıkar evden, gölgesinde saklambaç oynadığımız çınarın en kallavi dalına salıncak kurar, sallandırırdık ağacı kökünden ve dökülürdü ahlar vahlar yapraklarından. Avuç avuç toplayıp, şefkatle okşardık hepsini tek tek... Sen ninni söylerdin, onlar da rehavete kapılıp uyurlardı mışıl mışıl... Ben rüzgarla örterdim üstlerini serin serin ve tek tek... Olmadı, bir ihtimal fotosentez yapmayı öğrenirdik çiçeklerden... Ya da sırf maksat muhabbet olsun diye; kuşlara balık, balıklara kuş adı verebilirdik (Kırlangıç balığı hariç)... Hiçbiri olmazsa gölde sek sek oynamayı öğretebilirdik taşlara. Ya da kim bilir; belki de asırlık kaplumbağalardan tarih dersi alabilirdik. Hiçbiri olmazsa sincaplar ve tavşanlarla evcilik oynardık mesela... Baktık onlar da müsait değil o gün, evde yoklar (belki de pazara gitmişlerdir), biz de boş durmaz papatyalardan küpe yapardık kulaklarına ya da taç, saçlarına... Kahkül de ne hoş dururdu o apak alnında...] biliyorsun sevgili herkesin hayalini süsleyen o Endülüs sarayını vaat etmedim sana hiç ulu orta kulağına fısıldadığım fakirliğimle meskun mahalimiz olacaktı şu derme çatma bir baraka (tahta kuruları eşrafımız) sen seccadeyi serip namazını kılacaktın ben balkonda bağdaş kurup köpek öldüren şarabımı yuvarlayacaktım işkembeme (ahali buna alışık asırlardır da memleket namüsait şu sıra) sonra çıkartıp siyah üstüne kırmızı çiçek basmalı yazmanı özgürlüğe katıp saçlarını oturup karşıma solo türküler söyleyecektin sen coşkun ve ahenkli (ben söyleyemem sesim kötüdür bilirsin ama göbeğimi ya da dizlerimi dümbelek yapar ritm tutardım kesin maksat kuşlar ürkmesin) bazen ah ulan şimdi Küba'da olmak vardı ya anasını satayım diyerek bazen hayat mahkumlarına üzülerek bazen Filistinli gazi bazen Afrikalı cılız bazen mendilci kimi simitçi kimi tamirci kimi vatansız denize yem insan tacirlerine meze olan kırmızı tişörtlü çocuklara ağlayacaktık kendi çocukluğumuzu unutup kendi çocuklarımızdan utanarak (okul yıllarımız hariç) kâh yoksulluğa kâh hainlere ve masonlara en çok da politikacılara sövecek (pezevenkler ve sübyancılar dahil) kâh Amerika ve İsrail'e kâh Rusya ve Çin'e hatta hızımızı alamayıp bilumum dış güçlere sırayla beddua yollayacak kâh insanlığın suratına vuracaktık sonu izm ile biten bütün kelimelerin aslında birer faşizm olduğunu kâh gönül zenginliğimizi pay edecektik gönülden bi'haber hayatın insan geçinen orospularına (çocuklar, ihtiyarlar ve hayat kadınları hariç) sevişmek mi derdin sevişmek olsun be'gülüüm miadını militanca dolduran gerilla kadar özgür bastırılmış açlığını kusan muhafazakârlar kadar hummalı olacaktı sevişmek bize milletin içinde konuşturma beni sevgili anla işte mütemadiyen öğün gibi bir şey olacaktı sevişmek ikimize (sigara içmelerimiz cabası) gayri ihtiyari geldiğimiz bu dünyanın gayri meşru çocuğu şu hayatta rüzgarda kendi halinde salınan boş bir salıncak kadar gayrinizami yaşlanacaktık seninle (miskinliklerimiz dahil) ....