Kara Kurşunî Şiir
kurşun askerlerimi eritip
nazar çıksın diye çarşaf gererek
kurşun döktüğünden beri tepemde ninem
değişti belki hayat çizgim
belki de kurşunî bir gecede doğduğum için
böyle gelişti en başında her şey
görünmez pelerinime kurşun işlemezdi o zamanlar
tahta kılıcımın kıvılcımı yeterdi düşmanı yenmeye
başka kurşun askerim kalmadı diyedir
kurşun kalemlerle haşır neşir olmam
ihtimal bundandır
sadece karanlık resimler çizmem
siyah bir dünyada
mavi bulutu ya da denizi
beyaz güvercini
yeşil bir yaylayı çizmek
ne demek
bilmezsiniz siz
zordur gördüğün renkleri
aslı gibi bir şeye bezemek
kağıtta solgundur ama kendi içinde rengarenk
bir tek kargalar ve gölgeler
bir de yıldızsız gecelerdir olduğu gibi yansıyan
bundandır içimin hep kapkara olması
muhtemel bu yüzden kara kaplıdır şiirlerim
belki de
kara'msarlığın
kara'lamanın
kara'rsızlığın
kara'rtmanın
kara'mbolün
kara'yazının
kara'nlığın
kara'sıdır
bütün renklerin katili de
siyah değildir
...