@wolf's son

Hiç kimsenin bilmediği bir yolda yürüyorum. . Her gördüğüm yüz diğerinin dejavusu... Yabancısı olduğum bu insanların beni anlamasını beklemiyorum... Benim hakkımdaki zanları olumsuz düşünceleri beni bağlamaz... Ben kendimi Kal-u beladan tanıyorum Allahü teâlâ'nın içime yerleştirdiği gurbet Kişilik ve onurla çizdiği yolda yürüyorum... Arayışımın herhangi bir yüz herhangi bir insan olmadığını biliyorum... Yol elbet bitecek.. Yolun sonunda içimde keşke acaba gibi kelimelerin olmamasını yüce rabbimden diliyorum... önümde cevabini bilmediğim bir yığın soru var? neden hiç bir şey beni tatmin etmiyor neyi arıyorum ? offffffffffffff... kafam çatlayacak sanki neden kuru bir yaprak gibi bilmediğim diyarlara savruluyorum? yine yaban ellerin birinde evimden 13bin km uzakta insanlara bakarak düşünüyorum her gün biraz daha yalnız biraz daha sessiz eriyip gidiyorum. aradığım şeyin kokusu hiç bir kokuya benzemiyor aradığım sesteki ahenk duyduğum hiç bir seste yok beni özlemiyle yakan şey dokunabileceğim ellerin var mi? gözlerime bakıp beni ask sarhoşu edebilecek gözlerin var mi? neden önemlisin benim için bu kadar? 47 senedir ümitle bekledim artık yolun sonu görünüyor neredesin ? vay be 14 yıl önce yazmışım bir arpa boyu yol gidememişim. hala bıraktıkları yerde otluyorum