@wolf's son

Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum İçimde patlama noktasına gelmiş volkanlar Bir bir bıraktığım canları canımda közlüyorum Delirmiş çıldırmış azgın dalgalar Teneşir ettikçe derin korkular Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum.. Her acı çığ olmuş büyüyor bak içimde Dudaklarıma inen yaşları çaresizce izliyorum Kim derdi ki kılıç çekip savaşmak doğrularla Durduğum boşluğu mahşerden gizliyorum Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum.. Saf saf ayrılıyor insanlar t'inimden Mağlubiyeti aklımca dizginliyorum Tarumar ettikçe yılgın bakışlar Aynalardan asıl suretimi gizliyorum Ezmesin diye mağrur başımı tamah dolu taşlar Yılların altında yol arıyorum Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum.. Şuur göğsüme uzanmış gün gibi yatıyor görüyorum Boğazımdan geçmiyor yapılan haksızlıklar Esintiye bile bıçak çekiyorum Tazelendikçe merhumemin acıları içerliyorum Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum.. Oysa süt gibi beyazdı hislerim Abide gibi dolaşıyorum Gidenin ardından mecburen el sallıyorum Kılı kırk yaran hesabım ile hakikatten alkış alıyorum Nuh gibi tufanlara kafa tutacak gemiler inşa ediyorum Yalan fırtınalarına yenilmeyecek çiviler çakıyorum İçim bomboş içim benden istifa içim ebedi Fakat yine de Kaybettiklerimin arasında en çok kendimi özlüyorum.. Canan Sergül