Ben Rüya.. anasının ilk gözağrı babasının ilk duası. Küçük bir şehirde doğan ama içinde binbir diyarı yaşayan sığdıramadığı her şeyi hiçbir yere taşıramayan ve hiçbir yerde taşıyamayan Yaman Kızı Rüya. Adımları özgürlüğe koşarken yüreğini içine hapseden kalbi aşk için atarken kendini yalnızlığa gömen Bozkır Kızı Rüya. Ben Rüya.. her bir denklemin içinde bilinmeyen, görülmeyen, duyulmayan karakter. Esmer kartalına her baktığında canını yoklayan hisleriyle yaşayan Ateş Yürekli kız. Gönlü masumiyetle müşterek ama kaderindeki tek sanık sönmüş umudunun bekçisi ama kederin gölgesi Tan kızı Rüya. Ben Rüya.. bedeni dik adımları emin, ama ruhu hep tetik. Her oyunda ebe ama hep sobelenen kaybettiği her iz’in vebali üstüne olan masum günahkar. Gözleri suskun, karanlık semirmiş içi, kan ağlayan yangın yeri sessizliğin çığlığı. Bir nefes uğruna diyar diyar gezen sonra dualarla yaşayan Rabbinin aciz kulu Rüya. Ben Rüya.. imtihanım için yaşadım yaşadığım için imtihanım.

bana ne güneş doğduysa gün ağardıysa anlamı kalmadı benim güneşim battıysa hep yarınlara kalan hayaller ertelemeyle geçen vakitler hayatımdan süpürülüyor geçen anılar, süreli saatler hataysa hata canımı acıtsa da ben sendeyim hala beni unutma unutama bir güneşim vardı sabahları ekranıma doğardı hayat onunla başlar akşamına özlemi basardı çok özledim özledim seni bile diyemedim derdimde sensin devamda eminim ben davamda sen beni unuttun ama unutmam ben iki cihanda aklım hep o eşsiz yarda...

KİMSENİN YAPTIĞI YANINA KALMAZ: Kendinden başkasını beğenmez, Lafa gelince mangalda kül bırakmaz, İcraata gelince kötülükten iyiliğe zamanı olmaz, Yüzünü tükürsen utanmaz, Doğru söylesen inanmaz, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz... Ortalıkta pişkin pişkin sırıtır, Herkesin yüzüne güler, arkasından konuşur, Eksik aramakta üstüne yoktur, Bulduğu her eksiğe sevinir, Dünyalık için Allahı unutur, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz... Fakiri hakir görür, Öksüzü-yetimi küçümser, Zengini dost sanır, Garibana gelince hayıflanır, Kodamanları görünce ne yapacağını şaşırır, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz... Mazlumun ahını alma, Kimsenin namusuna dil uzatma, Yaptığın herşeyi unutma, Bin düşün bir konuş, utanma, Sende toprağa gireceksin, gururlanma, Kimsenin yaptığı yanına kalmaz...

Mırıldanmaları şiir yapıyorum, keyfi nerede? Elâlem şiirimden daha rezalet. Şiirdeki elâlemin keyfi nerede? El havlusundaki ince ince kan lekeleri bir şeyleri ispatlıyor. Medet yahu, medet! Dünyadan ne yiğitler gelip geçiyor. Keyfi kaçık biraz veyahut yalnız. Bir şeyler istiyor canı, nedeni belli değil. Yaşamak ile ölmek arasındaki çizgide dolaşıyor, yanlız! Bir hayırsız habîbe neden târumar ediyor? Yakışmaz güneşli gecelere sisli aylar. İnadı yedi bitirdi, hâlâ da âşığım diyor. Beynindeki kıvrımlar şiirdeki dizelerde. Aşk, mantık kapılarını zorladığı zaman kalbine güvenmek zorundasın. Kalbiyle yazsa şiiri, belki sevilecek dizelerde. Şehrin bütün kedileri gece olunca başka insanlara sokuluyor. O kedi olmak istiyor. İnsanlığını yaktı geldi, ona niye kimse sokulmuyor? Mektubu yazdı, yine göndermedi. Cesaretine tükür, çünkü yok. Geçmişte küfrettiği günlerin değerini bilemedi. Bir izmarit daha bitirdi balkonda. Tekelci zengin oldu. Sokaktan geçen mutlu çiftlerin manzarası evindeki balkonda. İyice delirdi şair Bu ne biçim şiir Ama! İsyanı var. İsyanım var. Kendine isyanı var. Kendime isyanım var.

Bir yer var Dolu gönülleri, doğar günlere. Acısı taşmamış, kibirli seslere. Giden gelir, giden ölmez. Ölen kalır. Kalan bir yer var. Gidene kalmaz Bir yer ver Yerde kalamadı gelene Varmışım, yokmuşun. Sebebi senmişin. Sen ben değilmişin. Kendini bilmişin Beni tanımamış, gönlünü görmemiş. Seni sevmemişsin. Bir yer var. Asılı gökyüzü, asılır dileklere. Dudağı susmamış, renkleri hasrete. Duyan kalır, seven ölmez. Ölen aşktır. Aşkta bir yer var. Unutan aramaz Bir yer ver Arayan bulamadı yinede Varmışın, yokmuşum Sebebi benmişim. Ben sen değilmişim Kendimi bilmişim. Seni tanımamış, gönlümü görmemiş. Beni sevmemişsin. "Notalı sesler" 22.06.2013 Bağcılar

Kayseri Ovası’nda bahar, Erciyes’te fırtına, tipi, kar. Bakmayın soğuğuna, kışına; Erciyes’in içinde volkan kaynar. Herkesin gözünde dağ, şehre nimet; Erciyes, ovadaki güle hasret. Erciyes’in ulu doruklarında Koparken kızıl kıyamet, Aşağıda üşümesin diye gül Bütün rüzgârları etti sükût. Anlamaz bunu, ne hikmetse, Erciyes’e küsen bulut.

Gönlümün dışında sanma kendini, Benim gönlüm öyle sanmıyor güzel Geçirdin kalbime aşk kemendini Bağlandı, sözünden dönmüyor güzel Gözüm gördü seni, gönlüm de sevdi Yüreğim sevdana saraydı, evdi Zaten harlanmaya hazır alevdi, Tutuştu yüreğim sönmüyor güzel Duygular şahlandı gelmiyor geme Bana bu sevdadan geri dön deme Varlığın bayramdır garip sineme Gidişin içime sinmiyor güzel Güzelsin sevdiğim, gözlerin kara Senden vazgeçemem assalar dara Hasretin kalbimde onulmaz yara Seni görmeyince dinmiyor güzel 28 Mayıs 2025 Emin Yıldız

Benim senle alıp veremediğim yoktur Afitap Tanımam etmem seni Sadece iyi gidersin diye dahilsin şiire Hem ne diyeydim Ayşe Fatma mı Ya da Mualla mı Onlar da güzel isim ama Sen gibi cuk oturmuyor şiire Sen konu dışısın yani Ve an itibariyle ne diyeceksem Elimdeki aha şu kadehe hitabendir Üstüne alma sen Boş laf de geç İşin aslı Afitap Koskoca yalandan ibarettir koduğumun hayatı Çünkü Bugün olanlar dün yoktu Dün olanlar bugün yok Yarın kim öleee Kim kalaa Bazıları zaten konu dışı Zaten ben ne dündüm ne yarın Kâh eloğlu Kâh yancı kâh kıyı köşe Hep ecnebi Hep üçüncü mevki Hep birinci kadük şahıs anasını satiim Bütün mesele Asla unutmam Hep yanında olacağım deyip de Hiç olmayanlardır Afitap Dikkat et Güvenme sakın onlara Yani bana Uzak dur benden yani Bir de Bir daha mı Allah yazdıysa bozsun deyip deyip Çat kapı karşına çıkanlar var ki Allah muhafaza Bez oyuncak misali oynar seninle onlar Ya da ne bileyim çamurdan heykel gibi şekilden şekile sokar Ne yapsan ne desen üç rekat nafile Şarkının da dediği gibidir aslında Hayat bi'yerde Afitap Ya içindesindir çemberin Ya dışında yer alacaksındır Lakin Ne içindesindir ne dışında zamanın Öööyylece Sap gibi ortadasındır yani Gel gör ki can çekiyor işte Afitap can çekiyor Ve ister istemez kıpraşıyor insanın şuraları Sonra olmayınca hiçbiri Durup durup can çekişiyor can Gel de çık işin içinden Afitap gel de çık Gel de ayyaş olma soktuğumun kainatında Bir yanın kıyamet Bir yanın sur Ne nefsi müdafaa Ne ölü taklidi kâr Kısacası Afitap Bitmez görünen bazı şeyler Festival filmi gibi Donuk sönük durağan sonla Kısa film tadında bitebiliyor bir çırpıda Fonda alakasız müzik Fonda dağ bayır ot kumsal Fonda tutuşan pişmanlıklar Alevlenen kahır falan Akılda Olur mu Başlar mı Yine yeninden halüsinasyonları Neyse boş ver sen bunları Afitap Madem dahilsin artık sen de şiire İyisi mi Rakı koy da iyice dibi boylasın umudumuz Elini korkak alıştırma haaa Dibine kadar doldur Ben açarım Müzeyyen annemden Bir İhtimal Daha Var O Da Ölmek Mi Dersin'i E o zaman hadi yarasın ...

Yıllar geçse de aradan Gözüm hâlâ arar seni Karşılaştırsın Yaradan Gözüm hâlâ arar seni Göz menzilimden çıksan da, Hicran kurşunu sıksan da, Gönül Kâbe'mi yıksan da, Gözüm hâlâ arar seni Yokluğun hüznün nedeni Yorgun düşürür bedeni Gelen aratır gideni Gözüm hâlâ arar seni Gönül köşkünde yerin var Bıraktığın kederin var Ne hüzünkâr kaderin var Gözüm hâlâ arar seni Ne mümkün seni unutmak? Hatıraları uyutmak, Yaralı gönlü avutmak, Gözüm hâlâ arar seni Üstünden asırlar geçse, Gönül hicran zehri içse, Kör talihim seni seçse, Gözüm hâlâ arar seni Yokluğun baldıran zehri Ahüzarım tutar şehri Kirpiğim andırır nehri, Gözüm hâlâ arar seni Zâyi olmaz hiçbir emek Gönül soframdaki yemek Unutmak mı, o ne demek? Gözüm hâlâ arar seni Can bildim ruh madenini Cennet saydım bedenini Bana sorma nedenini, Gözüm hâlâ arar seni 15 Eylül 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ https://www.youtube.com/watch?v=kRK-gRDH0t4

herşeyin bir anlamı var, kanatsız hatta bir dokunuşun, senden sonra şarkılar yarım sözler yana yatık sol anahtarı çalınmış gecelerde melodi makamsız bir şiir kurgula şimdi diyor ustam üzerime yıkılan evde üç sessiz çığlık üç farklı hezeyan fırtınan aynada yüzüme bakamadan bir şiir kurgula diyor ustam kanı bozuk bu serseri eğer ihbar etmezse beni kaleme kül hem sana hem bana ölmezotu diyecek mısram kendime soluksuz sokaklara darbesiz üç soyut renkte tecavüz düşüncem bir şiir kurgula şimdi diyor ustam o kadının vebalini taşıdığım boynuma darağacıdır kolyem çıkar oğlum diyor ellerini kirletmeden Serhat Ülker