Avuçlarında k(an)/Parmaklarında gül Ben sardunyayım oysa ... Apak düşlerin sevdalısı olmayı bıraktığımdan beri Gecenin aysız bir vaktiyim Kursağıma çöken Kokuşmuş duyguların mumladığı Dingin kelimelerle oynamayı hiç öğrenemedim ki Heybesine erinç devşiren iki düş yolcusuyuz Ax, eksik cümlem Ceplerimi korkularla doldurduğum bir vakitti Kalem rızkını ararken anne göğüslerinden Kırmızı'nın dişlerinde Kaçıncı celsede olacaktı mısraların İnanmıştım Kıyamazdım Bir öksüzlük daha görmesin Onca söz cümbüşünün arasında Etek dolusu hüzünlerimizi sunduk karanlığa Ki ezeli yalnızlığımıza ezber edemediğimiz yüzler gelip geçti içinden Hatırlatma! Hakikat tek kurşunluk Ona sıkılan bir armağan olarak aldım ellerini Pencerene bak Mor sardunyalar ektim toprağına Envai çeşit acının toynakları gezinir üstünde Altında haz Bu yüzden bahar dalları Düşte şıvgınlarını verir bize demet demet Bil ki Uzun yolculuğumuzda Şarapla değil Bakışlarımızı yaladığımız sarhoşlukla eğleşiriz Sabah ışıkları düşerken Sülüklü Han'a Kadim tahta kapıyı gıcırdatan eller Kahveyi sunar Sürgülenir mekan dudaklarımıza Elanın yeşilin etrafında pergel gibi dönmesine Bahçeye sadık kedi gözleri şahit olur Günah evirip çeviremez ruhumuzu Yalansız dolansız oturduğumuz avluda Ax, gecemin kıvırcık pürçeği Kıyıya vuran tüm sahnelere dönüyorum sırtımı Kedimi, şiirlerimi, şalımı, yastığımı Kırkıma alâmet "Fragmanları" Şehrin kimliğime kestiği sanılan ağrımı,sızımı Tövbenin tuzuna bastığım ne varsa Yükleyip kanatlarıma göçüyorum Kum kırlangıçlarıyla Boynuna sevda dolanmış nehrin avuçlarındaki cennete Hevsel'e konuyorum Köprünün on gözünde coşkun Dicle Peygamberler, azizler, havariler dokunmuş kıyısına Bizim gibi Yalnızlığını, geçmişin yorgunluğunu Nil gibi bereket taşır kutsal topraklara Ağzında hayırsız bir çığlık Yanık yürekler bunlar pürçeğim Küllerini aşılar Kırklar Dağı'nın eteklerinde Tozlaşan gelinciklere Anaç bir rüzgâr tutar şehrin kalbini Biz birbirimizi Feyza

Benim senle alıp veremediğim yoktur Afitap Tanımam etmem seni Sadece iyi gidersin diye dahilsin şiire Hem ne diyeydim Ayşe Fatma mı Ya da Mualla mı Onlar da güzel isim ama Sen gibi cuk oturmuyor şiire Sen konu dışısın yani Ve an itibariyle ne diyeceksem Elimdeki aha şu kadehe hitabendir Üstüne alma sen Boş laf de geç İşin aslı Afitap Koskoca yalandan ibarettir koduğumun hayatı Çünkü Bugün olanlar dün yoktu Dün olanlar bugün yok Yarın kim öleee Kim kalaa Bazıları zaten konu dışı Zaten ben ne dündüm ne yarın Kâh eloğlu Kâh yancı kâh kıyı köşe Hep ecnebi Hep üçüncü mevki Hep birinci kadük şahıs anasını satiim Bütün mesele Asla unutmam Hep yanında olacağım deyip de Hiç olmayanlardır Afitap Dikkat et Güvenme sakın onlara Yani bana Uzak dur benden yani Bir de Bir daha mı Allah yazdıysa bozsun deyip deyip Çat kapı karşına çıkanlar var ki Allah muhafaza Bez oyuncak misali oynar seninle onlar Ya da ne bileyim çamurdan heykel gibi şekilden şekile sokar Ne yapsan ne desen üç rekat nafile Şarkının da dediği gibidir aslında Hayat bi'yerde Afitap Ya içindesindir çemberin Ya dışında yer alacaksındır Lakin Ne içindesindir ne dışında zamanın Öööyylece Sap gibi ortadasındır yani Gel gör ki can çekiyor işte Afitap can çekiyor Ve ister istemez kıpraşıyor insanın şuraları Sonra olmayınca hiçbiri Durup durup can çekişiyor can Gel de çık işin içinden Afitap gel de çık Gel de ayyaş olma soktuğumun kainatında Bir yanın kıyamet Bir yanın sur Ne nefsi müdafaa Ne ölü taklidi kâr Kısacası Afitap Bitmez görünen bazı şeyler Festival filmi gibi Donuk sönük durağan sonla Kısa film tadında bitebiliyor bir çırpıda Fonda alakasız müzik Fonda dağ bayır ot kumsal Fonda tutuşan pişmanlıklar Alevlenen kahır falan Akılda Olur mu Başlar mı Yine yeninden halüsinasyonları Neyse boş ver sen bunları Afitap Madem dahilsin artık sen de şiire İyisi mi Rakı koy da iyice dibi boylasın umudumuz Elini korkak alıştırma haaa Dibine kadar doldur Ben açarım Müzeyyen annemden Bir İhtimal Daha Var O Da Ölmek Mi Dersin'i E o zaman hadi yarasın ...

Yas tutmak geliyor içimden; Yaş aldıkça siliniyor anılar zihnimden. Yirmi iki yaşında bir ihtiyarım ben; Yirmilik bir delikanlı gibidir, dertten sıyrılırsa bu beden. Fani dünyada yaş almadan yaşlandı Furkan. İçimde bir his yatar ki: Ben en az beş bin yıllık bir taşım; Bugünlerde dert ile hemhâl olmuş başım. Sanki lime lime edilmiş, parçalanmış bağrım; Kaç bin sene daha devam eder bu dinmez ağrım? Ben sevmeden ve sevilmeden yaşadım; Kendime dipsiz dünyanın cehennem zindanında bir aşk aradım. Gökte herkesin sevgilisi olan Güneş, Yüzün varsa karanlıkta bıraktığın bu adamla yüzleş! Binlerce yıl soğukta yanan bir alev misalidir yüreğim... Ben soğukta soğuğa bağlanarak çıktım bugünlere; İstemem, gerek yok sizin pasaklı fikrinizden doğan öğütlere! Ruhum bedenimden yaşlıdır, o kadim bir efsanedir bilene; Benzer yüreğim her mevsim yemyeşil bir çimene. Gitme demem baştan yolun sonunun bozuk olduğunu bilene, Dur demem ayrılık getirse bile yaklaşan trene, Aldırmam o trenden adımı sayıklayıp inene. Ben boşlukta var olmaya çalışan bir sicim kadar toprak gördüm; O toprağa bir parça su döküldü ve çamur oldu, O çamurdan bir insan doğdu, şu fani dünyaya kondu. Çamurdan toprağa bir yolculuktur hakikat; Sor, sana anlatsın bu sırlı yolculuğu bize sır olan kâinat! Ben binlerce yıl öncesine kadar giderim benliğimde; Kararır sayfalar kederimi hayat kalemiyle çizdiğimde. Hovarda ya da gamsız biriymişim sizin demenizle gençliğimde, Oysa gözyaşları saklıdır kalbimden ördüğüm mendilimde... Bak, çocuk olmak ne güzel olurdu büyümek olmasa! İleriye koşmak, atılmak güzel olurdu zaman peşimizden koşmasa! Ve çocuklar, bütün çocuklar özgürce oyunlar oynasa... Ben yorgun bir ruhu olan beş bin yıllık bir taşım, İnsan denen mahlukatın elinde ziyan olmuş bir ayyaşım. İçime akar, hiç durmaz kanlı gözyaşım. Ey bu şiiri okuyan arkadaşım! Ben esasen sana kendimi tam anlatamadım, Şöyle yağmur misali ağlayamadım... Ben de sizler gibi görünmez bir karanlıktayım; Ne yaptımsa ışığı insanlık için kazanamadım. Şimdi fırtınalı bir gecede, kıyıdan uzak okyanustayım. Duyulmaz mı binlerce yıldır haykırışlarım? Hiç dinmez mi sıkıntılarım? Tıpkı ben de sizin gibi bir avuç insan yüzünden yaşayamadım, Onlarla savaştım ama yenmeyi başaramadım. Bu savaşta tüm insanlık zalime "dur" demeli, hatırlatayım! Ey kendine merhameti yakıştıran, Gönlünde vicdanı barındıran, Sert dolu yüreği kelam ile yatıştıran! Emin ol, kurtulacağız bu alçakça saldırıdan. Şimdi bir umut yeşermeye başladı: Ben ki beş bin yıllık taş olmaktan uzağım artık. Yüreğimde bir umut, şimdi güzel günlere bir kapı açtık. Kötülüğü kalpten silip dara astık, Toprağa kendinden emin adımlarla bastık, Hep beraber el ele güzel günlere baktık.

Kısa metraj bir uyanış Tenime senden Başka sabah değmiyor Rüzgârın omzunda çoğalan Bir fesleğen vaktinde İçime yürüyor nefesin Bana kokunun sindiği Bir gök bağışla Kokunu soluyarak uyanmak istiyorum Kokundan ötesi sarhoşluk Kabuk değiştiriyor Yüzümün mevsimleri Yumuşasın taşlar yönünü unutsun sular ilkbaharı yeniden öğrensin topraklar Adsız bir çağın İlk sabahına uyanır gibi Teninle açılsın gök Külü kandille Taşı yağmurla Göğü rüzgârla ovuşturuyorum Ben bu teslimiyeti Anlatamıyorum Sus... Dağlar Gölgesini bırakıyor Irmaklar Kaynağını Ben adımın sevdasını Hiçbir dirilişe sığmıyor Bu uyanış Sus. Kokundan önce Yön bilen pusula yok. Sus. Kokundan sonra çiçeklerin adı değişiyor Sus. Kokuna varınca İçimdeki bütün kapılar Aynı yöne açılıyor. Dokun Sen benim tenime sinen gölgenle Kemiklerimin yerini değiştire değiştire Sokul Kokun karışıyor kokuma Senden kalan duaların buğusuyla Sen kokuyor tenim Yaklaş... Sırtımın ortasında Yanan bir kandil var Alevini Ne rüzgâr eğiyor Ne zaman Bedenim sana tapınak İçimde Taştan bir minberin gölgesi Kokunun secdesinde Kemiklerim ışığı öğreniyor Taş duvarlarımın arasından Aşk Kendi ezanını okuyor Dokunmanın ötesinde Ateşin engebeli yolları var Bir kapı Bir kapı daha Açılıyor sana Bıraktığın zelzeleyle Yeni bir yerküre kuruluyor. Sus. şimdi... Kokunla çoğalan geceme Hiçbir mevsim yetişmiyor. Ötesi Kıyamet Kandiller Geceyi tütsülüyor Alevi nasıl Kendi yağını içerek yaşarsa Ömrümü yakıyorum kokunda Dudaklarından önce sus yüklü cümle yok Dudaklarından dudaklarıma mor güller bağışla _beyhude/Niyeti bozma saatlerinden...