Ah Ne çok hayat geçti gitti bu şehirden asırlardır Öylece mevsimli mevsimsiz Öylece bakışları yerde Kimi Tahta bavullarına tıkıştırıp Siyah beyaz filmlerin safkan aşklarını Kimi Doldurup bohçalarına Sırtlanarak soğuk benizli iki göz odalı varoşlarını Varıp Haydarpaşa garına Üstlerine basa basa Bin bir umutla trenden inenlerin Geldikleri gibi gittiler Kaçarcasına yığılıp vagonlara Bir İstanbul eksildi Bir İstanbul çoğaldı o sıra Kimi dayanamadı yola Yoldan döndü Kimi dayanamadı hasrete Yolda öldü Kimi hiç düşünmedi Ne ölmeyi ne dönmeyi Ölmese de bir daha hiç görünmedi Ben hiç düşünmedim gitmeyi Giderdim ama sen vardın burada İstemiyorsun madem git Durma Hem Kuşlar da gider birazdan Balıklar da Olsun İsteyen istediği yere gitsin En başta otogarlar gitsin O Nuh nebiden kalma asık suratlarıyla Gözlerinle O bazı geceler ördüğüm saçlarının Ele avuca sığmayan dalgasını da al istersen Onlardan çok var burada Geceye baksam gözlerin Gün aşırı gölgenin peşinde aşındırdığım yollar baksam Saçların Gideceksin ya şimdi birazdan ya da her an hani En iyi yaptığım şeyi yapacağım peşinden Çok iyi bilirim beklemeyi Kapı da bilir Duvar da İstasyon da Mezarlık da Bu yüzden ölüler memnundur halinden Bakkal endişeli Fırıncı telaşlı Duraklar tedirgin Çayını da bitirmemişsin İstemiyorsannn Merak etme beni hiç e mi Benim yüzümden kalma burada Yapacak çok sey var hem bana burada Mesela Kapıyı ilk çaldığın o anı yaşayacağım daima Sen kapıyı tıklayacaksın Kim o demeden açacağım kapıyı Usanmadan her defasında Ve karşımda O çocuksu O coşkulu yüzün Seni görmenin mutluluğu nasip olan Benim o şapşal O ablak suratım karşında Altında ilk defa öpüştüğümüz sokak lambası Elini tutmak için ıskaladığım bütün duraklar Sıkılınca sustuğumuz Sustukça sıkıldığımız anlar da burada Çimenler var mesela Onlar da gitmez benim gibi hiç Senin gövden koksun diye şehir Keserim onları sık sık Ben buradayım yani Yani kapının ardında hep Kırmızı burnunu kaybetmiş İşsiz palyaço gibi kımıltısız (Burnum ağlamaktan değil Palyaçoluktan kızarık Meraklanma) Madem ki istiyorsun Durma git Tam mevsimi şimdi gidişlerin Duracak nasıl olsa Fısıltıların bir musiki gibi kulağımda Usta bir heykeltıraşın elinden çıkmış Dudak izin daima boynumda Ellerin en son seviştiğimiz yerde kalacak Sarmaş dolaş uyanışlarımız hâlâ yatakta Uyanır uyanmaz yine sevişmelerimiz Bütün orgazm sigaralarımız Ve çarşafta terin hâlâ Bak ben buradayım sonra Kapı da Duvar da Mezarlık da "" Tek şehrimdin sen oysa "" ....

buzdan bir evim vardı şeker sevgilim tuzdan yemeğim sonra ne oldu biliyor musunuz? Yağmur yağdı!