@Aymis

emanet bırakmıştın bana bir avuç sessizlik "çok oyalanmam" demiştin. sessizlik beklemeyi senden iyi biliyormuş. şimdi ağzım emanet eşya dolabı. konuşacak olsam anahtarı görevliye teslim etmem gerekiyor. numaramı ezberledim. sesim ezberleyemedi sıramı her sabah bankonun önünden geçiyorum. görevli emanetleri sahiplerine göre değil, bekledikleri güne göre diziyor. benimki arka rafta. tozlanmıyor. beklemek, toz tutmayan tek şey galiba. geçen gün bir kadın yanlış fişi uzattı. kendine ait olmayan bir valizi hiç zorlanmadan özledi. kimse durumu düzeltmedi. özlemek, kimlik sormuyordu öğlene doğru hoparlörden bir numara okundu. yerimden kalktım. geri oturdum. başka birinin sessizliğiymiş sessizlik sahibine sahibi sessizliğine sıkı sıkı dolandı bir ara dolaşacaklar sandım. bakarken daldım akşam olmuş görevli kepengi indirirken emanetlerin ışığını kapattı. karanlıkta hepsi birbirine benzedi. yalnız benimki içeriden hafifçe öksürdü.