@Aymis

Beni tarif et desen eski postanenin arkasından başlardım. Postane yok artık. Mektuplar da. Adresler yerinde duruyor yine de. gideceğin yerden önce gitmeyeceğin yerleri öğreniyorsun Bir bakkal vardı. Veresiyeyi deftere yazardı. Defter dolunca borç bitmiyordu. yeni bir defter başlıyordu. hesaplar sayfa çevirince kapanmıyor. Sokağın sonunda çıkmaz var. Çıkmaz sokakları severim. İnsan orada yanlış yaptığını değil, fazla umutlandığını anlıyor. Sorarsan herkes biliyor. "Şuradan sağ." "Sonra sol." "Sarı binayı geç." Sarı bina yıllar önce maviye boyandı. Kimse tarifini değiştirmedi. Demek ki renkler insanların alışkanlığında eskir. Yolu kaybettim. İyi oldu. Çünkü kaybolan ben değildim. Adresimdi. Akşam eve dönünce kapıyı ilk kez ev çaldı.