hayat,
hesabı pek bilmiyor galiba
ne zaman tam olsa
bir yerinden bölünüyor
artanlar çekmeceye,
çekmeceler anahtara,
anahtarlar eski paltolara emanet
kış geçiyor
ceplerden bozukluklar çıkıyor
bir de kullanılmamış otobüs bileti
şehir,
gidemediği yerlere hep bilet kesiyor
muavin bağırıyor:
arka tarafa ilerleyelim
arka taraf dediği
çocukluğun son sırası
öğretmen tahtaya bir çizgi çekiyor
yanına da üç kambur
zil çalınca
kimse rakamları silmiyor.