@Kolera Korumalı

Ölü Şairler Korosu (kolera günleri.. İslam Çakmak Şiirlerime karşılık bulamıyorum Okuduğum kitaplar yetmiyor Birlikte yaşadığım kadınlar gibi Doyamadığım bi şey var Ta Orta çağlardan içime kalan Bi sırtlan sızısı cigerimde Pençesi İrin dolu gözleri Kanserli bir iğne Kûfrûme dönüyor her gün batımı anımsayışlarım Kanayan şey yaradan çok yaralayan Çok saçma En az saçındaki tenine uymayan toka kadar Seni sevemeyişim Islak bir kibrit ateşine ihtiyacım vardı oysa Yanmayacagını bile bile Genç tim ben bir zamanlar Her renkte sakallarım vardı Yağmur sonrası gökkuşağı ellerim Ceketimi hep oraya asardım kör ebe oynarken Oysa kör de ben mişim ebe de Bir eskicinin Eskici geldi diye bağıran suskunluğunda anladım Zamanımın bittiği zamanların içinde olduğumu bildigim için yazıyorum bunları Senin bilmene ihtiyac duyduğumdandır Kim bilir O kadar ışık hızı yıl varabilir mi Ne dersin Ölü insanlardan çıkan o ses Düşündürücü yada karmaşık degil aslında Aksine cok sıradan ve basit bi yalnızlık benimkisi V Kırgın olmam kızgın olmam neyi farkettirir ki Yer çekimine karşı koyabilir miydik sence Gercekten anlayabilseydik birbirimizi Yuvarlanarak öpüşebilirmiydik yada Gökyüzünden tane tane düşüp topaklanan kar taneleri gibi Bence bunlari bi kenara bırakıp bu gece Terbiyesizce veda edelim bu dünyadan Siktir edip derimizdeki tüm yasal acıları