Kolera Günlükleri..
Her mevsim beni kandıran O kent orospusunun ifadesi var yüzünde
Zayıf yanım,düşkünlüğüm
Her tarafa saçılmış bir polen gibi arııyorum seni
Bitki özüm
kokusu olmayan bahar çiçeğim
Bi elmanın yarısı değil
Kendi evini inşa etmeye çalışan
Savunmasız iki kurtçuktuk biz
Kim ısırsa kellemiz koltukta
Göğsü boyalı duvarlara yaslayıp sırtımı
Ağladım hep arkandan
Eksik bıraktığın yanım çok acıyor
V
Îçine üryan bi çocuğa dönûşüyorum gün gectikçe
Yaşamak istedigim herseyi
Karanlık bir pencereye vuran sarı sinekli lambasından izliyorum
Şiir yazman yasak diyorlar bugünlerde
Öyle cok özledim ki
Seni
Yaşamayı
Dokunsalar göz yaşı bütün hüzünlerim
Dokunsalar
Vakti gelmiş bi ölümlü gibi
Heyecanlıyım şimdi