kolera Günleri .. Suzan
İslam Çakmak
Bir dişi yağmur buğusu pencerem
Buram burhan sonbahar tütüyor bacadan yaprakları çatıya dökülen
Faili meçhul ölümler topluluğu içim
Sorgusu mahşeri çok erken
Ölülerle konuşuyorum içimin ölüleriyle
Katran kara bir aort besliyor aşkı ve kasiklarimi
Metal ve a metal sancilarim var
En avazinda çığlığı sesimin
Kuşlar kanatsiz ve erdemsiz süzülüyorlar gökyüzünün mavisine
Üzülüyorum
Bir kandil direniyor geceye
titreyen alevi deprem dehşetinde
Sıklastırmalımıyım bu ilaçlari
yoksa kati bi sonla bitmeli mi bu şiir
Bilemedim
Esaslı bı korkağim aslinda
Ölüme tercih cesaretlilerin işi
İyi şeylerde var tabi bu evde
Duvarda Mona Lisa
İnce kalem bağ dolması
Birazda kıymalı börek tepside
Hoşavıda sayarsam geri dönersin belkide
Kendimi kandiriyorum Suzan
Gittiğinden beri iştahsız öğlenlerim
Göz torbalarımda taşıyorum hüznü
Yarı zamanlı uykularda yoruldum
Orucu ibadet ettim yokluğunda
Öylesine açim ellerine
Ne olur gel İmansiz öleyim..