@Kolera Korumalı

Dostum Zorba'ya İslam Çakmak Şehirler arası trenlerde İki vagon arası Sıkışan Babacan biletcilerin Son sigara paramiza dokunmadığı Bir koltuğa sahip olup Cam kenarında Yada başımız sevgili omuzunda Yol boyu seyredilen Deniz kenarları Tünel içleri Ve de mısır tarlalarını görme hasretiyle büyüyen Bi hikaye idi bizimkisi Kimine göre sığınmacı Kimine göre yerli Kimine göre de Zenciydi yüzlerimiz Kimi acıyan Kimi aşalayan Gözlerle süzerdi etlerimizi Ne kadar bozulsakta Bilirdik haddimizi Biz umut yolcularıydık Kaçak tı kod adımız Parasızdık Kimi zaman kimliksiz belki Ömrümüz Hep bi varma eylemi içinde V Aklımız O şarkı Çok uzakta öyle bir yer var O yerlerde mutluluklar Gerçekten ne vardı orada Biz mutlu olabilirmiydik Bilemedik asla Aşk (ı) hiç konuşmasak Biz agzimizla oh(la)-dığımız camlara yazdık Sevginin Sevgilinin baş harfini O kırk bedende Kırk(ı) çıkmadan sattı bizi Arsız bir fahişe gibi Bin parçaya bölünen yüreğimiz Şehir meydanlarında sallandı İbrete alem diye Ne yaramızı saran oldu Nede yaramızı soran Aynı yerden vurulduk hep Düştügümüz yer de Öldüğümüzde aynı.. Can Dostum (a) selam olsun..