Daha düne kadar, adına tek bir mısra dahi düşmemiş…
Daha düne kadar, adına tek bir mısra dahi düşmemiş
bir kadındım ben.
Ne saçlarım bir şairin kalemine ilham olup
mürekkebine can verdi.
Ne de gözlerim bir şiire mâna olup
damla damla aktı sessizce.
Aşka dair tek bir kelimenin bile yazılmadığı,
Kendi halinde,
rüzgârsız bir denizin kıyısı gibiydim;
Ne bir kâğıttan gemi uğradı limanıma,
ne de bir sevda uğultusu vardı adıma..
Ama sonra...
Bir kalem dokundu o ıssız kıyıma,
Aşka dair narin bir hece bıraktı dalgalarla gönlüme...
Sonra o hece, harf harf filizlenip dönüşünce heceye,
ve heceler, selam durunca kelama...
Dizeler sevda olup aktı bağrıma..
O satırlar, o dizeler muazzam bir şiire dönüştü sonunda...
Şimdi ufkumda tüllenen o şiirin;
Her hecesinde ben,
Her kelimesinde ben,
Ve her cümlesinde ben...
Naz olup gizlenirken,
Sır olup akmışım meğer...
Bir şairin sevda dolu gönlüne...
Merdümgiriz