Neredesin?
Maziden bir saat gibi çektin gittin.
“Gitmez” dediğim yanlarımdan.
Ne geri sarabildim senli günleri,
ne de dur diyebildim zamana.
Yokluğunda ay bile güneşe sırtını döndü.
Gökyüzü karardı ansızın.
Gündüzler geceye büründü.
Gittin ya, bir yıldız kaydı içimde o gece.
Dilek bile tutamadım.
Çünkü sen giderken umutlarımı da götürdün.
Gittiğin günden beri kalbim
uzayıp duran bir Şeb-i Yeldâ;
sabahı hiç gelmeyen,
ufku hiç ağarmayan bir gece.
Adını her andığımda
karanlık biraz daha yer kaplıyor içimde.
Bilirim güneş doğar bir yerlerde,
umut filizlenir belki güneş ışığında.
Ama sensiz
her gece biraz Şeb-i Yeldâ bana.
Merdümgiriz