@Nihat Kuruyer

Yine demir sürgülü kapılar kapanırken Hasret kokan üç beş türkü dilimde Bir nefeslik hayal kurup ta, sana gelmek vardı. Öyle rahatlık canımıza değmezdi, pek işte Karanlık düşünce geceye Yüreğimin mazgalları bir bir kapanırdı O kurduğum hayallerimin kanatları kırılırdı. Ötelenmiş zenci bir bedene dönerdi düşlerim. Hayatta yediğim tokadın izi yüzümde Beş parmak duvar hatırası gibi dururdu. Geçen şu dört duvar arasında Yalnız döner dururum mahzenim de Bin bir çile düşerdi avuçlarıma. Seni düşünsem, ovalarım dağlarım Buralarda öyle çat kapı. hatır sorulmaz Bir fincan sütlü kahve içmek Aşık Veysel den bir türkü dinlemek Duvarlar sana gülmez ki, sevdiğim Sarhoş kapısına kuma gelmiş gibi Utanırsın havlu çamaşır asmaya. Bir yudum umut bağlamıştık gönül dalına Herkes gibi bizde sevda düşlemiştik Peki gördüğümüz neyin düşüydü. Bu yüzden isyanlarım aktı yüzüme İşte bu yüzden dilim dolandı dilime Ay gitsin yeter ki sen kal benimle. Anlamadım ki seninle kurduğum Küf kokulu yastığa bağlanmış düşmüş Bağırsam üç duvar ötede sesim duyulmaz Sürgüler kapansa da, sen kal benimle.. Öyle, çok göz yaşı döktüm ki dünyada Hep kaderime, say gitsin dedim Mahşere bıraktıklarımı saysaydım Dört kitap önünde kurumaz da kurumaz.