@Nihat

Zulme ortak olduk biz sessizlikle, Ümmet yasa boğuldu çaresizlikle. Ne elini tutan var, ne imdada koşan, Bir tek Hızır yoldaşımız, bize yol açan. Elbette bir gün güneş doğar içimize, Uyanırız gaflet uykusundan. İmanla huzur dolar yüreğimize, Açılır gönül kapıları birbirimize. Zulmün karanlığı gömülür, Mazlumun ahı bir bir tutulur. Gönlümüze nur yağar huzurla, Dünyada zulüm adaletle son bulur. Ölü kalpler yeniden dirilir, Bu hakikati herkes bilir. Mahşerde Efendimiz gelir, “Ümmetim, ümmetim!” der. Yüreğimiz açılır dualarla, Umut olur bize yarınlar. Elbette güler yüzümüz Birlikte kuvvet bulur özümüz.