Ey gönül, bilmez misin?
Azrail hep peşimizde,
Hiç ölümü düşünmez misin?
Gidiş var, dönüş yok; uyan artık!
Yaradan ibadet için yarattı,
Sen dünya zevkine daldın,
Mal mülk topladın hep nafile,
Bir tek kefen etmez değeri.
Gözünden perde kalkacak bir gün,
Mahşerde eller şahitlik yapacak,
Dünya malı sana fayda vermeyecek,
Kefenden başka neyin kalacak?
Allah Azrail’e emrini verince,
Can bedenden çıkıp gidince,
Tövbe kapısı kapanınca,
Son pişmanlık fayda etmez, uyan!
Mahşerde terazi kurulur,
Günahlar sana ağır gelir
Bakakalırsın öyle şaşkın şaşkın,
Amelinden başka kimin var?