@eksik susmalar

ben sana her gün yeniden başlıyorum. bugün onlardan biri.. yaşam çekiyor çıkarıyor yüreğimden yanı başıma seni ne kadar gerekiyorsa o kadar hep. çünkü aynı dili konuşuyor susan yerlerimiz, o yüzden buradayız hala İÇİN -den geçiyor İÇİM. bir defterin en orta yerinden yırtılırsa sayfa, bak orası dikiş tutmuyor -yüreğim- gök/ yüzünden düşen insanın halidir bu tutup bulut versen aklı yerindibinde. oysa alkış tutmaya gelen yürekler bilmezler mi kirpiğini kapadığında derin boşluklarına saklanır vaha. kum alabildiğine kum yaşayamadıkların olup, batarken ve yanarken köz köz ıslanıp sonra denizine hasret damla, süzülüp gözlerinden dudaklarının mazgallarına. kelimeler düşerken üstüme kırık kanatlı melekleri uğurlarken yüreğimden hasretlik dedi hiçlerimden biri böyle başlarken Kaldea’lı İbrahimin hikayesi. acınası ve ağlamaklı. hatırlıyorum, deniz kasabalarında balık kokusuna karışan avuçlarında izler biriktiriyordu.. t/anı diye. dert..diye söz düşerken içinden kısalan dörtlükler uzayıp, yoluna şiir oluyor ve cana geliyordu hücre.. şimdi neresinden baksam hep, sapanı gerilmiş bir taş ha çarptı kafama ha çarpacak.. onların alkış tuttukları sözler, bilmezler mi ki yaşama değer bir sıcaklık olmayınca, damlamıyor gözden eriyen mummu sanıyorsun içimdeki sabrı kedilerin yaşadığı bir çağda kuşlar diyorum. kanatkanat.. sana hasret yanlarımla bilediğim.. Dua olup adın ruhumda, göçe uzanan yollarda kervan kervan d/üzülüyor çaresizliğimin patikaları. sağlıklı ve huzurluymuşum gibi bakma bana.. kışa küs bulaşan eksik ve yarım olan bir serüvende karşılaştık bütün hünerimiz buydu şimdi neresini sarsam ağrılar içinde topuğumun çatlağı. iniyor diyorsun. iniyor göklerden de sözler işte böyle ete kemiğe bürünüyor ya da düşüp içine çölün sende gömülüyorsun kumkum denizin dövüp durduğu dalgaları ile sereserpe kıyılarında. bana düşen iz toplamak oldu mısra aralarında, deniz kabukları ile duyulan sesler fısıldarken adını Kaldea’lı bir çocuğun yolda bıraktığı işaretler var eğildim önünde çözülmüş ayakkabılarının bağlarını düğüm. düğüm atarken üstüne. yüreğime Aşk-ı bahar hep yakılmış İbrahim/lerden gelir.. ve ben, öldürüp bütün limanları bir okyanusa dayar gibi yüreğimi ıslak/sırılsıklam dayanırım şimdi sana/ sadece sana.. (...)