@eksik susmalar

her sabah tüm yarım kalmışlığınla sen/ rüyalarının tabirini yaparken mağrur uyandığın günlerine. seni izliyordum bir sayfa aralığında dudaklarını sonra kıvrılıp bir şeyler anlatmasını sırtına sarılıp, uyumak isterken bir düşün içinde kaybettim seni beyazlar giydiğin karanlıkta.. önce s-özler yazıldı yüzüne suların ve sonRA bir tını mırıldandı dil uçların camların pusuna DÜŞerken soru işretlerinin cevabı, ağaca b-akarken yeşilden ziyade fotosentezi hissederken derinden/ tenime gel kar ve çarp dağıl… kent yaşıyorsa hala gecelerin beyazında yazılmamış bir şiirin son mısrası ellerin pembemsi, kırmızı ve mavi… izlerken seni odalarının karanlığında, parmak uçlarımda taşıya biliyorum ateş/böceklerini ve yasını tutarken sana hasret günlerimin yüreğimin odacıklarına çarparken anlatamadığımı düş/ündüğüm bir cümle ve işte o zamAN o bana mavi mektuplar yazar, içimden kuşlar geçer o zaman… mavi bir bulutun derinliğindeyim heybemde dağlarından ç-aldığım patika avuç içlerimde gelişi güzel sorgular salondan odaya ve sonra duvara dokunan parmak uçların kadar yüreğimi acıttı düşlerimdeki şeytan! eksik hece/lerinin kırıklarını onarmak mümkün değil bil/iyorum.. gözlerin gelincikler ekiyordu gecenin çıkmazlarına ki zamAN büyüyorken yüreğimin avlularında terk edilmiş şehirler gibi toprağıma sığmıyordum yokluğunda… önce harfler vardı ve sonra kırıp dallarını maviye boyadık gök/ yüzünün ki boğazımızda düğümlenirken harfler etkisi geçmiş heyecanlar içindeyken biz/ avuç içlerimizdeki izlerden tuttuğumuz yası silip kırdık muammasını kelimelerin tamam! peki… hangi yana dönsen/ yüreğim… yokluğunda/ rüzgarı dayayıp şakağına yaprakların göçüne son/baharlar adıyorum camlara bırakılan dokunuşların kum fırtınalarını çağırdığı dudAKlarına ki derinde miydim yoksa teninde gidemiyor musun ölmek istediğinde ve kalamıyor musun hissetmediğin bir ten de hüznün, yüreğine perçinleşiyor ve yas/a bulaşıyor mavisi renklerin en derin yerinden... ki bir düşü/şü üzerime çekip odalarca aynalar çarpıyordu yüzüme yokluğunda.. noktası eksik bir harf dudak izini vuruyor kaburga kemiklerime bütün gidişler afyonlu sabahlara uyanıyor dağılsa saçlarında rüzgar beklediğin yerde kış ki ayaza çarpıyor bedenim yokluğunda… sana az gülsem incinir dalında bahar sus/sam bileklerime kadar kar… -üşü/ -yorum... düğümü çözülmüş bir nefes ısıtır çoğu zaman bedeni ve ışık perde kıvrımlarına saklanmış bekleyişlerin dilini öğretir uykusu kaçmış çocuklara ki bir düş -üş sekerek yolunu bulur kaçar kuytularına bir sözün saçlarına değdiği -an/da aşktan değilse eğer, yokluğundan da değildir hastalık ateşin çıkar ve zorlar bileklerini nabızının... -ben dedim bunu açılırken lirik ağrıların atlası sorulmamış soruların beklentisi özlem olup bulaşır alt dudağına bir ıslık gibi ki bir kasaba, bir deniz bir de kimsesizlik karşılar seni… yüzün/ -kelimelere aşinadır bu -yüzden benden önce, şiirlerini yazan yüreklerin anlattığı bir trajedi olur hayat ki derinlerimde yıkanabileceğin kuyular kazıyorum sana ırmak/ırmak gel ve ıslan demek yaşamak.. (...)