@eksik susmalar

bir solo tırmanışı dudakların yüreğinin ritim tutan yamaçlarından kış olsa çığ düşerdi içime.. aklını kemirip durduğunda bağımlılıkların, yüreğinin aynasında kırılırken objeler.. sığındığın bir liman gibi kırgınlıklarını ötelemek adına kendinden, dağa/taşa/suya yazıyor, yarım bir şiir yaratırken ezberlerin, mısra derinliğinde kalın bir hece gibi gizleniyordu hayallerin.. bir masal kentinin haritası vardı avuçlarında. bir ayna, b.aktıkça karşılığındı eksik yüzleşmelerinin. zamanın damarlarında aldığı yolun sonunda ve başındaydın en utanmaz yerlerine kadar işleyecek ve soluksuz bir hızla sürecek olan bu kapıda... bir defterin sayfalarına atılmaya ve akıtılmaya hazır en müsait gözyaşın. bir adımdan sonranı bilmeyecek kimse senin.. derin bir ilmek kumaşına narin bir düğme gibi hep sökük yerlerinle yüzleşecek.. az/çok, şimdi/sonra, sıcak ve soğuk.. bütün ihtimallerden bir parçayı aramak, seçmek ve bulmak için. derin bir ilmek bir bütünün içinde... buradasın.. aynanın henüz su olduğu çağlarda.. tenindeki en keskin kokudan başlayan düşün bir yüreğin içine sızdığı ve bedduaların ve duaların ve kemden kemikten etten gözlerin sana dolduğu yerde. önünü görebilmen için göğüs kafesine kazınmış gölgeleri hiç öpmediğim parmak uçlarına doladığın sesleri öğrenmelisin.. şimdi, tamda bunun için buradasın.. kırmızıda ve mordasın/ oradasın.. alnını ve aklını ve bileğini aynı hizaya getirmeye çalıştığın yerde... gergin soruların ıskaladığı bir ’çünkü’nün dalındaki ilk elmada... çünkü... bitmez sonlar, mutlu bitmez! diş izlerinin diz izlerine yaslandığı ve gitmenin ve gelmenin sözden olduğunu öğrendiğin bu yerde.. ve işte buradasın.. yüzüne yaslanan soluğun kıyısında, senin gözlerinde iyot var; aklındaki martıların yersiz - yurtsuz uçması bundan.. içinden deniz geçen kentlerden sesleniyorum sana/ sadece sana.. - bunu neden yapıyorsun? - çünkü... zamana taşınman, bütün eşyalarını zamana taşıman, aldığın son kitabı okumadan daha ’bir zamanlar’ çöplüğüne atman. izmaritlerinin kokusunu gidermek için ’zaman zaman’ penceresini zorlayacağını öğreneceğin bu yerde... zarfları ve pulları, özneleri ve mısraları, yüklemi ve mührü unuttuğun bu yerde... küskün bir sabırın dokunduğu o derin hücrede yeni yeni örülen duvarların içinde.. aklında ve alnında ve dudağında kanamaya hazır ilk kırmızılıkta... buradasın, yanlış bir soruda ve bir cevabın tam ortasında belirsiz bir gölge, belirli bir ünleme denk. küsüyor akmayı unuttuğun bütün ırmaklar ve sırlar.. yüreğine fısıldanan ilahi bir secde, hükmün ’sırata’ kadar bunu bilmeyi öğrenmek için olduğun yerde. işte buradasın.. (...)