@eksik susmalar

sen hızlıca geçerken göz ucu telaşlarınla şiirlerimin içinden.. AKarAK uzaklara ben, sana yollanacak bir mektubu taşıyordum yüreğimde ki yaz/mak kurtaramıyor derinlerimizdeki b-İzi onca kelime sonrası döne dolaşa geldiğin tek yer uçları parmaklarının yine... Duaya/ ve mısraya sürtünürken g-özlerin kimse bilmiyor cevabı ezberlenen sureler gibi ve aranan suretler ki kavuşulamayan bir aşkın berduşu oluyoruz adına yaşamak diyerek bütün duraklarda… tesadüfen geçen çağlayanlarına karışırken sen, ayak parmak uçlarından saçının teline kadar bilirken ben, pas geçip kavuşmaları kirpiklerimi kapatıp üstüne kör bir b-akış bırakıyorum şimdi… bir kadının tenindeki koku kapısında bir meleğin düşe yattığı egzotik bir tapınak buram buram dağılıyor/ dağlanıyor içimde bitmeyen bir şiirin ağır tahrik kokusu var üzerimde.. tam bitti derken uzarken heceler ağzımda, düğmelere üfleyen kadınların harı/harareti yayılırken tenime sen ve ıslak saçlarına yağmur sonra dudaklarında demi ç-ayın ne de güzel yakışıyorsun/uz… sen güzeldin ve ben kimsesiz sayfalarca şiirler biriktirdim sana/ sadece sana aynı oda’da aynı renkler içinde buldum seni -mavi- ki ben terli bir yazdan dönüyordum. sildim/ ışıksız gölgeler içindeki dileğimi kirlenmiş bir son/bahar kadar belirginken üstelik boş kaldı yazılmamış sayfalar/ım çizilmemiş Atlaslar keşfetmeye benzer bu yarım harfler ve yarım uçurumlar dokun sırtına eğer yapabilirsen ve çek içine parmak uçlarını/ kokla gülüm/se.. şşş tamam biliyorum mızıkçı ve küskün iç savaşa benziyor yüzüm ölülerim ve ölüleriyle murabba/ ve kalan sağlarım BİR pişman refleks silik bir ANı kadar şimdi unut/malıyım hepsini en hüzünlü mezarlığım kasık ağrılarım değil sanki (?) kendini izliyorsun biliyorum kendim gibi omuzlarından aşağısını sırı alınmış aynanda (ellerin/ellerim) ve esirge beni/ beni bağışla yenemiyorum/ eksik susmalarımda eksik kalan heveslerimi tabirsiz rüyalarımdan uyanıyorum bu yüzden/terli adı sana benziyor bazen bir renk kadar sıcak bazen kekre/ yutkunamadığım bir tat kadar.. seni hissettiğim bir yerdeyim biliyorsun bunu ruhumun ete ve kemiğe büründüğü özür dilerim/çokça delik deşik bu yüzden bebekleri gözlerimin inanmıyorsan bir daha b-ak şayet dayanabilirse parmak uçlarının bentleri öyle ya yol yürümek öğretir ve değişir bir yol böyle... kan yürür sıcak ve damarların genişler sonra açılır kefenlenmemiş gözlerin hayır/ sustur içini bile (içini yerim derimde ıslanır dilim) -bensanadilimdilimim- sen ve ben ışıksız gölgelerdik eteklerinde dağlarımızın toz gibi dağılan ve yakan bazen buz gibi beni al beni tut ve kavra/ ıslat avuçlarında terinle sürt saçlarına bir meltem başka ne işe yarar/serin al beni/ ve çek içine/derinlerine çığlık çığlığa çıkar kuyularımdan/ kuytularımdan tabiri yapılmamış bir kelime kalmasın diye şiirlerinde.. al beni/ ve saçmala/ sınırsızca olmadık kaza gibi anlat neden sevdiğini ki sesim/nefesim tenine çarpıp kırılır nasılsa... sonRA ve sırra avuç içlerimi açıp beklediğim son/ baharlar geliyor aklıma küs ve düş kokan sabahlara yanan odunların tutuşan çıraların isi dağılırdı ki o zaman vazgeçip kendimden yüreğinin odacıklarından göç ettim/ ellerinden ve dilimden. çatlayan dudaklara dokunan parmak uçları bilir... yarılır deniz ve kırılır lut köprülerin senindir/ suskunluğun dibinden geldim ben kaybolan bir harf gibi dudaklarına... (...)